Een kapper heeft onlangs in Ede
Een klant bij het scheren gesneden
Hij heeft toen ontsteld
Het voorval gemeld
En sprak: Dat hij ruste in vrede
*

Ik heb een bundel ( daar gaan we weer) waarin beweerd wordt dat de versregels drie en vier moeten bestaan uit vijf of zes lettergrepen.( Ik lees het als ‘ mógen bestaan uit zes lettergrepen ’ ) In het laatste geval moet de regel beginnen met twee onbeklemtoonde lettergrepen.
Voorbeeld:


Een dansorkest gaf laatst in Brielle
Een uitvoering voor duizend zielen
Het verzameld publiek
Hield niet van hun muziek
En lichtte eendrachtig de hielen
*
Het klink goed als je het op deze manier leest:
Het Brielse publiek hield
Niet van hun muziek….

Als je regels minder streng toepast, is dichten vaak een stuk gemakkelijker.

Bas, ik heb versvormen er even niet bij, maar zoals Drs. P het beschrijft moet het.

Het probleem met de Limerick is dat er zoveel rotzooi in omloop is en je hem zodoende eigenlijk niet meer serieus kunt nemen.

Toch zijn er van Driek van Wissen en Peter van den Tillaart heel leesbare exemplaren. Die laatste stond ze voor het eerst in De tweede ronde met een Limerick. Dan moet het wel een heel goede zijn geweest, of de reactie was dronken. Of beide...

Voor de liefhebber van de Limerick zijn er o.a. twee fraaie boekwerken die ik kan aanraden:

"Er was eens een boer in Timboektoe"
van Peter Cuijpers ISBN 90 269 4384 9

en

"Limericks & Limericken" (geschiedenis, techniek en rijmwoordenlijst) van Bas Hageman
ISBN 90 274 6574 6

Ik betwijfel of de boeken nog in de boekhandel te koop zijn, maar een speurtocht op het wereldwijde web kan wellicht tot een positief resultaat leiden.

Voorbeeld uit de eerste bundel:

Rot Yong

A terrible infant, called Peter
sprinkled his bed with a gheter
His father got woost,
took hold of a cnoost
and gave him a pack on his meter.

een fraai staaltje pseudo-engels van John O'Mill.

En die O'Mill is ook meteen een van de bekendste macaronische gedichten. Wat John O'Mill met de Limerick deed was meer dan alleen een Limerick maken, hij voegde er iets aan toe, daarom zijn die teksten ook zo leesbaar.

De boeken heb ik beide, maar een liefhebber ben ik er niet door geworden. Sommige Engelse boeken zijn wel aardig.

Toch borrelt er zo nu en dan eentje op. Soms neem ik een glaasje water, maar soms schrijf ik hem op en stuur ik hem naar bevriende light-versedichters om te laten lezen. Meestal als het al laat is en er drank in het spel is. De reacties zijn zelden lovend.

Quirien, "zoals Drs.P. het beschrijft moet het".
Laat dat de leidraad zijn voor alle dichtvormen, dan hoeven we daar geen discussies over te voeren.
Het boek van Hageman dat Daan de Ligt noemt heb ik ook. Juist dáárin staat dat de korte regels zes lettergrepen mogen hebben. Niet zo'n goed boek dus.

"sprinkled his bed with a gheter".
Jammer dat deze zin met een beklemtoonde lettergreep begint.

Verguisd of niet verguisd, niet zoals het volgens Drs. P moet, ik vind het allemaal best, soms verschijnt er bij toch zoiets als een glimlach:

Er was eens een man in Buiksloot
die verdiende met vissen zijn kost
maar het was niet genoeg:
hij begon een café
van de opbrengst van hengel en schip

(Michel van der Plas)

of

Een tanige tante in Twente
met sproeten ter grootte van rozijnen
was met haar gebrek
toch hevig in tel
maar ze barstte dan ook van de kwartjes

(John O'Mill)