Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: de oude man en de uil

de oude man en de uil 07 nov 2020 15:24 #1

hij wist niet wat anderhalve meter was
en misschien niet eens dát we afstand moesten houden
hij was één van de kwetsbare, zeer ouden

hij kwam naast me staan
en wees naar een boom op een meter of tien bij ons vandaan
waar op een meter of vijftien hoogt, geschat
in een holte in de stam een bosuil zat

de man zei: “hij zit hier altijd op dit uur in de avondzon”
toen hij mij zijn verrekijker wilde lenen
zei ik dat ik de uil ook met het blote oog zien kon

Hinde van Overpelt
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.084 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Utrechts sonnet



a Wij varen met zijn vieren door de tijd
b Wij, en twee mensen die wij vroeger waren
A1 We zijn de romantiek al jaren kwijt:
B1 Als je niet slaapt dan ben je aan het baren

A1 We zijn de romantiek al jaren kwijt
b Tezamen met mijn laatste wilde haren
A2 We worden oud, vol droefenis en spijt
b En zijn te zuur om iemand nog te sparen

A2 We worden oud, vol droefenis en spijt
b Ik denk dat ik het nu durf te verklaren
A1 We zijn de romantiek al jaren kwijt
B1 Als je niet slaapt dan ben je aan het baren

c Er ligt geen mooie tijd in het verschiet:
c Het is gedaan en beter wordt het niet

(De eerste twee regels van Ingmar Heytze, in zijn vertaling van Shakedinges)

Het gebeurt niet elke dag dat er een nieuwe versvorm wordt bedacht en de meeste sterven in de couveuse, maar deze boreling van Peter Knipmeijer, heeft potentie en we verwachten er meer van. Voor wie niet snapt hoe het werkt zijn de aanwijzingen in de tekst verwerkt (die letters en cijfers vooraan de regel, die bij voordracht onuitgesproken dienen te blijven). 
Het verwerken van een bekend citaat is geen voorschrift, maar wordt wel aangeraden.

Redactie HVV