Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Tripel

Tripel 29 aug 2021 09:42 #1

  • Louise Dorren
  • Louise Dorren's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 377
  • Ontvangen bedankjes 387
De man en de vrouw in hun bed
Ze waren als tieners bezopen
Toen vol van verwachting en pret
Zij stiekem naar boven toe slopen

De vrouw in het bed met haar man
Met jaren kalibertje tropen
Houdt An toch nog steeds van haar Jan*
Maar tot in de dood zal hen slopen

Een bed en een man en een vrouw
Het leven doet eindeloos hopen
Op blijvende liefde en trouw
Maar tranen doordrenken de slopen

*Houdt Jan toch nog steeds van zijn An
Laatst bewerkt: 31 aug 2021 13:14 door Louise Dorren.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Tripel 30 aug 2021 12:48 #2

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 758
  • Ontvangen bedankjes 687
Hallo Louise,

Altijd leuk, een tripel. Ik zat wel wat te worstelen met de tweede strofe. Het leest niet intuïtief, waarschijnlijk ook door het ontbreken van leestekens. Ik vermoed dat je de lezer wat tegemoet komt in het begrijpen als je kalibertje tropen en tot in de dood apart zet door ze tussen aanhalingstekens te plaatsen of cursief te zetten of zoiets.

Groeten,

Jaap
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Tripel 30 aug 2021 13:17 #3

  • Louise Dorren
  • Louise Dorren's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 377
  • Ontvangen bedankjes 387
Bedankt Jaap,

'tot in de dood' was in mijn worddoc al cursief maar is met copy-paste verloren gegaan, had ik niet gezien.
kalibertje tropen ook maar meteen dan, als dat helpt.

gr
Louise
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Tripel 30 aug 2021 17:55 #4

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2359
  • Ontvangen bedankjes 1241
Besten,
Mag ik het even opnemen voor Louise?
Wat was er mis met het gedicht? Niks.
Moet Louise het nu omwille vermeende onleesbaarheid gaan ontsieren met cursiveringen?

Algemeen: moet de dichter op de stoel van de lezer gaan zitten en overal pijlen en opmerkingen plaatsen als: “Pas op! Nu volgt er een beeldspraak!”?

Doe mij een lol, zeg!
Groet, Ben
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Tripel 30 aug 2021 18:18 #5

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 758
  • Ontvangen bedankjes 687
Ik zou eerst eens lezen wat ik zeg. Doe me een lol, zeg.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Tripel 30 aug 2021 18:58 #6

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 3969
  • Ontvangen bedankjes 1852
Ha allen,

Op de algemene vraag van jou, Ben, is het antwoord (pas op, hier komt een cursivering!) nee.
Onleesbaar vind ik strofe 2 niet. Je moet die wel een paar keer lezen.
Beter lezen kan nooit kwaad, om ook maar eens een algemene uitspraak te doen :-)

De huidige cursiveringen kunnen m.i. weg; ik zie niet in waarom die nodig zijn.
Een cursivering zou wél op z'n plaats zijn bij tot inden doet, om maar wat te noemen.

Het verkleinwoord in r 2 (strofe 2) vind ik minder geslaagd.
Kalibertje wordt zelden gebruikt en inhoudelijk mis ik een reden dat er -tje zou moeten staan.
Bij de context Met jaren ....tropen verwacht je iets van groot kaliber.

Maar verder heb ik best lol in dit vers, Louise!

Inge
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Laatst bewerkt: 30 aug 2021 19:04 door Inge Boulonois.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Tripel 30 aug 2021 19:01 #7

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2359
  • Ontvangen bedankjes 1241
Ho Jaap,
Het is niet persoonlijk bedoeld, slechts een constatering. Wellicht een knuppel in het hoender-(haander)-hok?
Ik vind het apert onjuist om de lezer als incapabel in te schatten en derhalve allerlei bochten te maken om het hen makkelijker te maken. Dat mensen eventueel minder goed zouden zijn in het begrijpend lezen is een aanname, geen feit. Waar halen wij de euvele moed vandaan om hun leesvaardigheid gering te schatten en hen daarom maar, met de beste wil van de wereld uiteraard, te helpen met het lezen en begrijpen van gedichten? Laat hij (zij) zijn (haar) best maar doen. Twee keer lezen en, indien nodig, vragen stellen als men iets niet snapt. Ja, daar verbaasde ik mij over en daarom de verzuchting: "doe mij een lol".
En ja, ik heb jouw opmerking wél goed gelezen maar meende toch wat ik zei.
Of het nou om leestekens of om cursiveringen gaat: niet doen als het niets bijdraagt. Da's mijn mening.
Groet, Ben
Verba volant, scripta manent.
Laatst bewerkt: 30 aug 2021 19:04 door B.J. Hoogland.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Tripel 30 aug 2021 19:09 #8

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2359
  • Ontvangen bedankjes 1241
Nog even verder op "kalibertje": die vind ik juist wel heel sterk. Vergelijk het maar met de volgende zin:

Zij droeg naveltruien maatje nijlpaard.

Door de verkleining creëer je juist een mooie hyperbool. Prima Louise, blij mee.

Groet, Ben
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Tripel 30 aug 2021 19:36 #9

  • Inge Boulonois
  • Inge Boulonois's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • dichter
  • Berichten: 3969
  • Ontvangen bedankjes 1852
Ik hou van hyperbolen, Ben, als ze als zodanig herkenbaar zijn.
'Maatje 58', kan niet missen, geijkte combinatie. Ik vermoed dat 'kalibertje tropen' minder herkenbaar is en daardoor niet zo makkelijk leest...
www.ingeboulonois.nl
dichter & schilder
Laatst bewerkt: 30 aug 2021 19:37 door Inge Boulonois.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Tripel 30 aug 2021 20:02 #10

  • B.J. Hoogland
  • B.J. Hoogland's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 2359
  • Ontvangen bedankjes 1241
Tsja...
Verba volant, scripta manent.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Tripel 30 aug 2021 20:08 #11

  • Jaap Bakker
  • Jaap Bakker's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 758
  • Ontvangen bedankjes 687
Er schoot mij iets in het verkeerde keelgat, maar dat was wel duidelijk :) Risico van dit soort communicatie op fora. Inhoudelijk gezien kijk ik er wat anders tegenaan, Ben. Maar ook dat kan gebeuren.
Hartelijke groet,
Jaap
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Tripel 31 aug 2021 13:17 #12

  • Louise Dorren
  • Louise Dorren's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 377
  • Ontvangen bedankjes 387
Dit vers heb ik al een héle tijd geleden geschreven en zondag op de geboortedag van Ramses Shaffy geplaatst.

Met enige schroom geplaatst, ws. vanwege het onderwerp. Maar als je een tripelwoord vindt waar je een enigszins logisch verhaaltje mee kunt maken dan vind ik dat, net als Jaap, leuk.

Ben, bedankt voor je woorden! Ik ben ook blij met kalibertje tropen. Die cursivering heb ik weggehaald.

Gr, Louise
Laatst bewerkt: 31 aug 2021 13:18 door Louise Dorren.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.145 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het monster van de angst


Anne Vegter en haar echtgenoot

We zijn blij en verheugd dat de Dichteres des Vaderlands eindelijk eens een bijzonder geslaagd product heeft afgeleverd. We plaatsen het hier in zijn geheel:

Komt een duif van honderd pond,
een olijfboom in zijn klauwen,
bij mijn oren met zijn mond
vol van koren zoete vrouwen,
vol van kirrende verhalen
hoe de oorlog is verdwenen
en herhaalt ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen.

Sinds ik mij zo onverwacht
in een taxi had gestort
dat ik in de nacht een gat
naliet dat steeds groter wordt,
sinds mijn zacht betraande schat,
droogte blozend van ellende
staan bleef, zo bleef stilstaan dat
keisteen ketste in haar lenden,
ben ik te dicht en droog van vel
om uit te zweten in gebeden,
kreukels knijpend evenwel,
en 'vrede' knarsend, 'vrede', 'vrede'.

Liefde is een stinkend wonder
van onthoofde wulpsigheden
als ik voort moet leven zonder
vrede, godverdomme, vrede;
want het scheurende geluid
waar ik van mijn lief mee scheidde
schrikt mij nu het bed nog uit
waar wij soms in dromen beiden
dat de oorlog van weleer
wederkeert op vilte voeten,
dat we, eigenlijk al niet meer
kunnend alles, toch weer moeten
liggen rennen en daarnaast
gillen in elkanders oren,
zo wanhopig dat wij haast
dromen ons te kunnen horen.

Mag ik niet vloeken als het vuur
van een stad, sinds lang herbouwd,
voortrolt uit een kamermuur,
rondlaait en mij wakker houdt?
doch het versgebraden kind,
vuurwerk wordend, is het niet
wat ik vreselijk, vreselijk vind:
het is de eeuw dat niets geschiedt,
nadat eensklaps, midden door een huis,
een toren is komen te staan van vuil,
lang vergeten keldermodder,
snel onbruikbaar wordend huisraad,
bloedrode vlammen van vlammend
rood bloed, de lucht eromheen behangen
met levende delen van dode doch
aardige mensen, de eeuwenlange stilte voor-
dat het verbaasde kind in deze zuil
gewurgd wordt en reeds de armpjes
opheft.

Kom vanavond met verhalen
hoe de oorlog is verdwenen,
en herhaal ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen.