Gladiolen

Vlak naast de schuur, achter de waterton
Kweekt hij de allerlangste gladiolen
Dat klopt, daar schijnt de hele dag de zon
De buurvrouw had dat plekje aanbevolen

Zij lacht, bezingt het moois vanaf ’t balkon
Vanuit zijn huisje ligt de pracht verscholen
Nog nooit geweten dat zij zingen kon
Nu heeft ze bovendien zijn hart gestolen

Ik heb bedacht dat een strakere versvorm dit gedicht wat kan verbeteren.
Boven de nieuwe versie.
Hieronder de oude en de nieuwe.
Wordt het beter, of wordt het niks?

Oude:
Gladiolen


Hij kweekt de allerlangste gladiolen
daar op dat lege stukje naast de schuur
dat klopt, daar schijnt de hele dag de zon.
De buurvrouw had dat plekje aanbevolen.

Zij lacht, bezingt het moois vanaf ’t balkon.
Hij komt erachter - goede raad is duur -
vanuit zijn huisje ligt de pracht verscholen.

Nog nooit geweten dat zij zingen kon;
nu heeft ze bovendien zijn hart gestolen.


Nieuwe

Gladiolen

Vlak naast de schuur, achter de waterton
Kweekt hij de allerlangste gladiolen
Dat klopt, daar schijnt de hele dag de zon
De buurvrouw had dat plekje aanbevolen

Zij lacht, bezingt het moois vanaf ’t balkon
Vanuit zijn huisje ligt de pracht verscholen
Nog nooit geweten dat zijn zingen kon
Nu heeft ze bovendien zijn hart gestolen

Bert,
Als ik moet gaan kiezen tussen de twee versies, dan moet ik echt gaan muggenziften. Aangezien in beide versies hetzelfde gezegd wordt, is mijn enig argument dat een kort vers in het algemeen meer zeggingskracht heeft.