Ik schreef een vers, ik dacht van waarde
En vrij van iedere conventie
Maar ja, er was een kenner die verklaarde
‘Ik mis interne consistentie’
Dus ik herschreef het vers, conform
De prosodie en dus in vaste vorm
*

Misschien mist dit commentaar de essentie van het gedicht, maar er is wel e.e.a. aan de merken op de prosodie: de regels 3 en 6 hebben een versvoet te veel.
Als je resp. "Maar ja," en "en dus" weghaalt, dan ben je er.

Als je nog een witregel toevoegt na regel 4, dan is het een snelsonnet. Of ik moet zeggen, bijna een snelsonnet, want deze versvorm vereist vijfvoetige jamben en omarmend rijm.
Ach die prosodie...

Au! Verder een enjambement. Daar ben ik zelf geen voorstander van .

Na enig nadenken:
Zesregelig kan zonder snelsonnet te zijn. De Limerick heeft drie lange en twee korte regels. Maar ik aanvaard het als de vórm niet gewaardeerd wordt.