Oom Karel was een groot en vaardig spreker
Hoe fel ook de discussie, hij hield stand
Verdedigde zich zelfvertrouwd en zeker
En had steeds zijn emoties in de hand

Hij stond paraat met klare argumenten
Poneerde, demonstreerde, gaf repliek
En velde zeer gericht zijn opponenten
Maar hóe precies? Wat was zijn methodiek?

Ik maakte voor mezelf een analyse
Een structurele schets van zijn betoog
Wat bleek: de basis van zijn expertise
Lag in een weldoordachte spanningsboog

Als eerste selecteerde hij zijn plussen
Die gaf hij elk een plek, naar hun gewicht
De minnen plaatste hij daar keurig tussen
Aanwezig, maar iets minder in het zicht

Met mathematische berekeningen
Bepaalde hij vervolgens stap voor stap
De woordenstroom die hij zou doen ontspringen
Van invalshoek tot aan genadeklap

De taal, de toon, de timing en de snelheid
Hij bracht ze met elkaar in harmonie
Plus humor, nonchalance, flair en felheid
Als componenten van zijn strategie

Tot slot gebruikte hij zijn stijlfiguren
Herhaling, metafoor en hyperbool
Zo brak hij, na minuten of na uren
De weerstand van de grootste tegenpool

Ik concludeer dan ook dat, in essentie
Relaties tussen spanning, weerstand, stroom
De grondslag vormden van zijn eloquentie
Ik noem die samenhang graag Wet van Oom