Er was een meer en er was zon,
het blauw werd door geen wit gestoord.
De bootjes wenkten: kom aan boord.
Het was nog vroeg, de dag begon

alsof hij dag en nacht zou duren.
De maan nog steeds of reeds in zicht
genoot van ongesluierd licht
dat ons door wimpers heen deed gluren.

We reserveerden vast een boot,
om twee uur kon de pret beginnen.
Dus eerst nog zwemmen (dat was binnen)
en wandelen (het park was groot).

Een pick-nick met du pain, du vin
(in Frankrijk eet je op z'n Frans),
het grijs greep onderwijl zijn kans
en maakte aan mooi weer une fin.

We voeren uit, het zwemvest aan,
daarboven nog een regenjas,
de paraplu kwam goed van pas,
ook ín de boot ging water staan.

We toerden op het grijze meer,
we tuurden naar de grijze kant.
Een uur nadien, terug aan land,
het zwemvest uit... de zon kwam weer!

Leuk gedicht, loopt ook fijn!

Raar dat het ging regenen terwijl jullie al je regenspullen bij je hadden. Mijn ervaring is dat het nooit gaat regenen als ik mijn regenpak meeneem, absoluut een onfeilbaar middel.
Bij jou gaat het precies omgekeerd. Zouden er in België andere natuurwetten heersen?

Alleraardigste Vera,

Ik heb met veel plezier je gedicht gelezen.

Je Koos

Dag Katja,
Ik denk dat het in Frankrijk is dat er andere regenwetten gelden, want het was wel degelijk in Frankrijk dat we verbleven. Vorige zomer zijn we twaalf dagen naar de Auvergne geweest: élke dag bákken regen! 's Ochtends een graad of tien en op het warmst (!) van de dag veertien graden. Daar schreef ik toen overigens ook een gedichtje over. (Als troost?)
Groetjes,
Vera

Er was een meer en er was zon,
het blauw werd door geen wit gestoord.
De bootjes wenkten: kom aan boord.
Het was nog vroeg, de dag begon
alsof hij dag en nacht zou duren.

Deze regel zou de laatste regel moeten zijn van deze strofe, en niet de eerste van de volgende strofe. Althans, zo luidt mijn mening over enjambement.

Indeling in strofen is om het geheel overzichtelijk, leesbaar, te maken.


en maakte aan 't mooi weer une fin.


'het mooi weer' is, neem ik aan, Vlaams. Wij zeggen 'het mooie weer'.

Dag Bas,
Jouw mening over enjambement ken ik ondertussen, geen zorg. Jij schijnt de mijne steeds te vergeten. Ik ga er niet verder op in.

Het "mooi weer" versus het "mooie weer" : dat laatste klinkt correcter, het eerste zal wel Vlaams zijn, wellicht zelfs streektaal. Ik laat die -'t- gewoon weg, dan kan het wel.

Nee Vera, ik ben je mening over enjambement niet vergeten. Maar ik vind het een vreemd standpunt voor een dichter die haar teksten zingt. Maar aangezien de Redactie er niet zwaar aan tilt, even goede vrienden.

Dag Bas,
Over dat zingen: het maakt mij niet uit waar de pauzes of de klemtonen liggen, wat de regellengte of de lengte van de strofen is, of het een gedicht in vaste dan wel in vrije vorm is, ernstig of humoristisch... Ik maak geen melodie waar dan een tekst op gezet wordt, ik vertrek altijd van de tekst, waarop ik de melodie, lettergreep per lettergreep, "componeer". Ik wijzig de tekst nooit om het ritme te doen passen, niet bij mijn eigen gedichten en vanzelfsprekend ook niet als ik gedichten van anderen voorzie van een melodie.

Beste Vera, mijn commentaar betreft niet jouw manier van componeren.
Maar ik lees hier geen lied, ik lees een gedicht. Als het een liedtekst was had je het niet in kwatrijnen hoeven delen. Door dat te doen, heb je een pauze aangebracht tussen twee delen van één zin. En heb je de functie van strofen ontkend.

Door je teksten hier te posten, stel je ze bloot aan kritiek. En iedereen heeft het recht zijn/haar werk te verdedigen. Maar wel met argumenten. En ‘ik heb mijn eigen gedacht’ vind ik geen sterk argument.

Dag Bas,
Ik heb me wéér laten verleiden tot een reactie. Dom van mij!
Ik heb jouw opmerking over "het mooie weer" ter harte genomen (dank daarvoor). Als ergens een fout staat (qua spraakkunst, spelling, metrum,...) dan ben ik zeker gebaat bij commentaar. Over het enjambement in gedichten in vaste vorm heb ik blijkbaar "mijn eigen gedacht" (in de vrije vorm vind je de meest gekke, in MIJN ogen totaal onlogische enjambementen). Dat mijn enjambementen in gedichten in vaste vorm in JOUW ogen geen steek houden, dat geloof ik graag. Dat heb je mij al meer- en meer- en meermaals gezegd. Ik heb vroeger in het lang en het breed mijn zienswijze proberen uitleggen. Dat allemaal herhalen is voor mij tijdverlies. Jou overtuigen kan ik toch nooit, dat hoeft ook niet, ik zou me daar trouwens geen haar beter door voelen.

Beste Vera,
Wat voor mij een enjambement is

Is het voor jou kennelijk niet.

Groet, Bas

Wie zin heeft kan de gezongen versie van dit gedichtje gaan beluisteren op mijn weblog.

Alleraardigste Vera,

Ik vind dat je het lied mooi zingt.

Je Koos

Hallo Koos,
Dank voor het compliment. Ik hoop het later ietsje beter te kunnen inzingen. Die hogere tonen bevallen mij nog niet zo. Tja, ik moet roeien met... of liever zingen met de stem die ik heb.
Hartelijke groet,