Het is een prachtig eiland, maar het is er nooit windstil
Het waait er elke dag met gauw een windkracht acht of negen
Maar fietsen is er goed te doen, je hebt de wind nooit tegen
Omdat dat mooie eiland dobbert rond een grote spil

Het einde van het fietspad raakt er nagenoeg de zee
Daar staat een grote hefboom alle fietsers op te wachten
En als men daar aan draait met slechts een minimum aan krachten
Dan draait het eiland rond zijn as en heeft men windje mee.

Het eilandje bestaat niet, hoor, geen kans dat u het vindt
Ik heb het op de fiets bedacht, bij harde tegenwind

Jammer van die laatste twee regels. Wat zou ik hier graag willen fietsen.
Dit vers maakt mijn dag weer helemaal goed!

Dat eilandje bestaat wel, Frans, mijn goede beste vrind.
’t Is met de fiets bereikbaar, langs een hobbelpad van grind
Maar dankzij de Noordwester daar, wel met veel tegenwind.

Leuk gedicht, Bas!