Op een kater

Een kater at te Amsterdam
kikkers op zijn boterham.

Ach! Met ieder hapje kikker
werd die dikke kater dikker
werd die volle kater voller
werd die bolle kater boller
die gezette kat gezetter
en die vette kater vetter.

Hoe of deze kater heette?
Deze kater heette Bram.
Hoe hij aan die kikkers kwam?
Dat wil elke kater weten.
Maar ik ben het glad vergeten.

Babs Klomp-Van Sloteren

Babs, je gedicht raakt een héél tere snaar bij mij. Ik lees het door een sluier van tranen, want het doet mij denken aan mijn aanbidder Ridder Roderick. Ons huwelijk is afgesprongen, omdat het hem niet lukte op zijn knieën te gaan, het embonpoint van mijn bon vivant zat in de weg.
Nu zit ik met mijn trouwjurk en mijn huwelijkspermanent; ik heb al een kikker gekust, maar die werd een bouwvakker en bovendien bleef hij groen.
Gelukkig heb ik mijn Dichtkunst nog.
De laatste regel luidt eigenlijk: maar volslank, omdat ik geen andersetenden wilde kwetsen, maar dat kwam helaas niet door de vormcensuur van de redactie.

Een berustende groet,

Jannie


Ridder Roderick

Ridder Roderick
is onvervaard
fijnbesnaard
welgemoed
vroed
galant
en amusant

maar dik

Jannie Keteloire

Jannie, Klomp heeft mij indertijd over zijn schouder naar het gemeentehuis gedragen, hihi! Ik was verloofd met Krelis Bartels, maar die sloeg Klomp in de wind.
Ze deden daar nog even moeilijk maar hij kreeg die ambtenaren zó op de knieën.

DOEG!

Babs

Ik zou Berta vier en de koters niet graag willen missen, maar Babs heb ik toch nooit kunnen vergeten.