Een klaverveld, een watertje erbij,
een eigen stukje kosmos hadden wij.
De klaver heeft een bed voor ons gespreid,
het water heeft ons samengaan gewijd.
Het leven was nog jong en boventijds,
het uitzicht was intiem, de liefde weids.

Ha Niels, hier vind ik opeens van jouw hand een illustratie van iets wat ik ooit tegen je beweerde: als je een regel maar erg genoeg overtreedt krijg je juist een goed effect.
Dat was onder een gedicht van Koos Haydn over de componist Haydn en het ging over jouw opmerking dat rijmwoorden niet te veel op elkaar mogen lijken.

Niet op elkaar rijmende rijmwoorden bedoel ik.

Dag Katja,

Je valt wel een beetje met de deur in huis.
Ten eerste was ik dit gedicht vergeten. Leuk niemendalletje met een poëtische slotzin die na bijna 3 jaar nog steeds tot tevredenheid stemt.

Je hebt natuurlijk gelijk. Ik geloof dat ik mij het gedicht en mijn opmerking nog wel herinner.
Overigens vind ik wel dat een plezierdichter zoiets bewust moet doen om een effect te bereiken en niet uit luiigheid of onkunde.

Ik vraag me af of dit gedicht niet is geschreven om jouw punt uit te werken, maar na al die tijd weet ik dat niet meer zeker.

Groet,
Niels