OntDaan

Ik ga niet graag met woorden aan de haal
Maar een der mooiste zinnen ooit geboekt
Krijgt nu jouw eindig lijf wordt opgedoekt
Een nieuw bestaan, een nieuw begrip in taal

Ik weet niet of jij naar een hemel zoekt
– Verwacht geen sterren of een grote zaal –
Je bent ontdaan van elke pracht en praal
En hebt voor niets gebeden en gevloekt

Couperus heeft je minzaam toegeknikt
Hij spreekt jou toe met licht-omfloerste toon
“Uw dichtwerk was voor mij geen mer à boire

Wij achten u als lidmaat zeer geschikt
En entre-nous blijkt weer – o godenzoon:
Zoo gij iets waart, waart gij een Hagenaar”