Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Gokjesdag

Gokjesdag 09 mei 2010 14:44 #1

  • Arjan Keene
  • Arjan Keene's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • Berichten: 487
  • Ontvangen bedankjes 235
Het is weer tijd voor korte gokjes:
Wat zit er onder al die rokjes?
Laatst bewerkt: 09 mei 2010 19:10 door Arjan Keene. Reden: kees' terechte correctie
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Gokjesdag 09 mei 2010 18:28 #2

  • Kees Koelewijn.
  • Kees Koelewijn.'s Profielfoto
Zit toch niet zo te klooien met het metrum, Arjan! Je kunt dat beter. Eén regel in perfect metrum en één rammelende laat de lezer (voor wie het toch bedoeld is) struikelen.
En het is makkelijk zat: 'Wat zit er onder al die rokjes' Je moest natuurlijk naar je moeder met een bosje bloemen en hebt het even afgeraffeld.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Gokjesdag 09 mei 2010 19:14 #3

  • Arjan Keene
  • Arjan Keene's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • Berichten: 487
  • Ontvangen bedankjes 235
Kees, dank voor de terechte correctie. Ik wilde het woordje 'toch' er in hebben, maar dat gaat inderdaad niet. Mijn verse-curve vertoont sinusbewegingen.
Ik ben overigens wel blij dat mijn moeder geen korte rokjes draagt.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Gokjesdag 10 mei 2010 12:49 #4

  • Leonora Schreurs
  • Leonora Schreurs's Profielfoto
Niels, wat is er zo vreselijk geklooid met het metrum, volgens jou? Ik vind dat Arjan wel erg snel het boetekleed aantrekt.

Wat mij niet aanspreekt is de inhoud van dit distichon: de vraag is namelijk erg overbodig, want het kleinste kind weet wat onder die rokjes zit. En Arjan weet dat ook. Misschien wil hij het verborgene onder al die rokjes graag zien, maar dat zegt hij niet en als hij het suggereert is dat te zwak om geestig te zijn. Wellicht moet hij eens proberen of er iets met 'geil bokje' te verzinnnen valt en daarbij wat zelfspot introduceren, dan kan het nog geestig worden.

Verder klopt 'een kort gokje' niet. Ooit gehoord van een lange gok? Arjan bedoelt 'een kleine gok', of gewoon 'gokje'.

Tip: een goede gewoonte als je een gedicht klaar hebt, is je sec af te vragen: wat staat hier eigenlijk? Dat doet een kritische lezer namelijk ook.

Groetjes,
Leonora.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Gokjesdag 10 mei 2010 13:37 #5

  • Niels Koelewijn
  • Niels Koelewijn's Profielfoto
Wat er is geklooid met het ritme? Daar zul je nooit achterkomen Leonora want Arjan heeft het stiekem snel verbeterd voor jij het onder ogen kreeg.
Over 'wat staat hier eigenlijk?'ben ik het helemaal met je eens.
Niels Koelewijn.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Gokjesdag 10 mei 2010 13:54 #6

  • Arjan Keene
  • Arjan Keene's Profielfoto
  • Offline
  • Admin
  • Berichten: 487
  • Ontvangen bedankjes 235
De tweede regel was oorspronkelijk:
Wat zit er toch onder die rokjes?

Waarop Kees terecht ageerde, de 'toch' en 'on' na elkaar met name verhaspelde het.

De 'Kees'/'Niels' verwisseling is toch hardnekkig. ;-) Metrisch gelukkig wel inwisselbaar.

Case Keene
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Gokjesdag 10 mei 2010 20:38 #7

  • Leonora Schreurs
  • Leonora Schreurs's Profielfoto
Heren, tja die namen. Het is een afwijking van me. Ooit is er zelfs een van mijn relaties op stukgelopen. Ik heb het ook met gezichten. Therapie heeft niet geholpen. Vergeef het me.

Niettemin, veel groetjes voor jullie allen,
Leonora.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.105 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De Knoertendoder



De Knoertendoder schaamt zich dood.
Zijn konen kleuren purperrood
want hij heeft heel wat uit te leggen.
Hij durft het bijna niet te zeggen:
zijn levenswerk bleef onvolvoerd,
nog nimmer doodde hij een Knoert.

Zijn opa heeft hem indertijd
niet onsuccesvol opgeleid
met knots en slinger, bijl en blijde.
Helaas was bij diens overlijden
één kwestie nog onaangeroerd:
waaraan herkennen wij een Knoert?

Hij heeft een Gippel gif gevoerd,
een Polk geplet, een Murk gemoerd;
zelfs kraakte hij diverse Krangen –
het werd met hoongelach ontvangen.
Zo heeft hij jaren aangeklooid
en Knoerten doden deed hij nooit.

Net toen hij dacht: ’t zit me tot hier!
ontmoette hij een wijfjesdier
wier zoete zang hem zo ontroerde
dat hij haar vloerde en ontvoerde.
De bruid bleek Stoere Doerian,
de laatste Knoert van Knoertistan.

Nu strijdt zijn liefde met zijn trots:
nog steeds ligt onder ’t bed die knots…
In weerzinwekkend woeste dromen
weet hij zich soms niet in te tomen
en kleuren lakens purperrood.
‘De schat!’ zingt zij. ‘Hij schaamt zich dood.’