Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Uitgelijnd

Uitgelijnd 14 okt 2010 08:08 #1

  • Arjan Keene
  • Arjan Keene's Profielfoto
Hij mag weer terug in het trapezium:
hij snuift geen coke meer, maar magnesium.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Uitgelijnd 15 okt 2010 18:27 #2

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Schoonschrijver
  • Berichten: 1831
  • Ontvangen bedankjes 1082
Mijn beste Arjan, hier wat exegese.
Nooit werd er een trapezium trapeze.
En verder is het turntoestel van deze
atleet twee ringen. Dus ik vrees met vreze
voor rijmdwang. Zo, dat was mijn hypothese.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Uitgelijnd 15 okt 2010 23:44 #3

  • Arjan Keene
  • Arjan Keene's Profielfoto
Haha, fraaie repliek, Niels!

Rijmdwang: jazeker. Al noem ik het liever rijmvondst. Die ringen zijn ooit een stokje geweest, maar het is toch iets anders, daar heb je helemaal gelijk in. Trapeze is overigens wel afgeleid van (de vorm) trapezium, in het Frans zelfs woordelijk synoniem. Ach ja, het is wat dunnetjes.

Wat de KNGU Van Gelder aandoet vind ik schandalig, maar dat terzijde. Ze presteren het keer op keer om de weinige topturn(st)ers die Nederland rijk is door de vloer te timmeren.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Re:Uitgelijnd 16 okt 2010 12:41 #4

  • Niels Blomberg
  • Niels Blomberg's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Schoonschrijver
  • Berichten: 1831
  • Ontvangen bedankjes 1082
Dag Arjan, ik vind het rijmpaar magnesium/trapezium ook wel een vondst, maar in dit geval helaas niet bruikbaar.


Geen mammoet, reuzenhert of holenbeer
gaf eens een holbewoner op zijn holwand weer,
hij was op zoek naar een volmaakt trapezium.

De grottendwaler die het later vond,
die wist meteen: dit is gewijde grond.
Een foto maakte hij, dankzij magnesium.


(Toegegeven, ook geen wonder van plezierdichterij, maar wel kloppend. Magnesium werd gebruikt als flitslicht in de fotografie.)
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Tijd voor maken pagina: 0.099 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Onuitgesproken

Ik wacht tot mijn vriendin weer bij mij op de stoep zal staan
Het was nog middag toen wij zwijgend in de kamer stonden
Ik lig in bed, ik lees een strip, mijn leeslamp die staat aan
Ik tel al sinds het twaalf uur is geworden de seconden
Ze vroeg me, is er iets, ik zei, wat zou er moeten zijn dan?
en hoopte dat zij zeggen zou wat ik niet had gezegd
Ze lachte en ik lachte terug, daar had het alle schijn van,
Ze wierp me nog een handkus toe, ik dacht: ze meent het echt

Ze duwt me van zich af wanneer de wereld aan haar trekt
en houdt me vast zodra diezelfde wereld haar laat vallen
Ik doe precies hetzelfde, alles aan ons huisje lekt
Een lijden lijd je nooit alleen, je deelt het met z'n allen

Ze heeft me net gebeld, ze neemt vannacht de laatste trein
Ik antwoord alsof ik gezond heb tussen zonnebloemen
Mijn god, wat ga ik ver om niet alleen te hoeven zijn,
Of is dat wat de mensen, als het goed gaat, liefde noemen?
Nee, liefde is een dier, onzichtbaar groeiend langs een meetlat,
En pas als het volgroeid is toont het zich als leeuw of schaap
We moeten praten, zou ik moeten zeggen, maar ik weet dat
als zij in bed kruipt en me kust, ik doe alsof ik slaap