Vooruit—toen men uit de panty schoot vanwege "Gonorroe Song" nam ik mij voor het origineel dan toch in elk geval ook te vertalen. Daar schuilt geen kwaad in: het liedje heeft een romantische truttigheid in zich die ik zoveel mogelijk heb getracht te verdietsen en die mij doet denken aan die Martine Bijl-versie van "Lazare et Cécile". En natuurlijk kunt u meezingen:

Liedje:


Brontekst:
On est bien peu de chose
Et mon amie la rose
Me l'a dit ce matin
A l'aurore je suis née
Baptisée de rosée
Je me suis épanouie
Heureuse et amoureuse
Aux rayons do soleil
Me suis fermée la nuit
Me suis réveillée vieille
Pourtant j'étais très belle
Oui j'étais la plus belle
Des fleurs de ton jardin

On est bien peu de chose
Et mon amie la rose
Me l'a dit ce matin
Vois le dieu qui m'a faite
Me fait courber la tête
Et je sens que je tombe
Et je sens que je tombe
Mon cœur est presque nu
J'ai le pied dans la tombe
Déjà je ne suis plus
Tu m'admirais hier
Et je serai poussière
Pour toujours demain.

On est bien peu de chose
Et mon amie la rose
Est morte ce matin
La lune cette nuit
A veillé mon amie
Moi en rêve j'ai vu
Eblouissante et nue
Son âme qui dansait
Bien au-delà des nues
Et qui me souriait
Crois celui qui peut croire
Moi, j'ai besoin d'espoir
Sinon je ne suis rien

Ou bien si peu de chose
c'est mon amie la rose
Qui l'a dit hier matin.

Vertaling:
Het leven duurt geen poos,
want mijn geliefde roos
wees mij zojuist terecht:
in rose-geboren staat,
gedoopt door dageraad,
ben 'k gegroeid, opgebloeid,
gelukkig en bemind
en door de zon bestraald,
toen door de nacht vermoeid,
door leeftijd ingehaald.
Toch was ik ooit het mooist,
ja, zelfs het allermooist,
van 't bloemenperk, ja echt.

Het leven duurt geen poos,
want mijn geliefde roos
wees mij zojuist terecht:
Welk god, die mij ooit schiep,
buigt nu mijn hoofd zo diep,
ik voel—ik daal al af.
Ik voel: ik daal al af,
het naakt hart evenzeer,
mijn voet reeds in het graf
ben ik er al niet meer.
Jij, die mij gister zag,
weet mij stof in een dag,
voor altijd geslecht.

Het leven duurt geen poos,
want mijn geliefde roos
heeft het net afgelegd:
de maan heeft met de nacht
tot ouderdom gebracht
wie mij in dromen raakt,
zo schitterend en naakt,
haar ziel ten dans gebracht,
zo op 't gezicht volmaakt
terwijl ze naar me lacht.
Geloof wat u gelooft,
maar wie mij ooit berooft
van hoop, heeft mij geknecht.

Het leven duurt geen poos,
want mijn geliefde roos
wees mij zojuist terecht...