Le Diable Dans La Bouteille Au fond de la bouteille, Un petit diable veille, Pas plus gros qu’une abeille, Plus noir qu’une corneille, Et sa voix qui zézeille, Susurre à mon oreille, Ses plus sales conseils, Déguisés en merveilles Me fait impératrice, Et me donne un royaume, De sentiments factices, D’ivresses polychromes, Et pour guider mes pas, J’ai de nobles amies, Lady margarita et miss bloody mary, Et si mes courtisants me promettent le ciel, Je les crois vraiment quand ils me disent que je suis belle, Ce ne sont que des ombres, Et mon royaume sombre, Dans un méchant sommeil, Au fond de ma bouteille, Au fond de la bouteille, Un petit diable veille, Pas plus gros qu’une abeille, Plus noir qu’une corneille, Et sa voix qui zézeille, Susurre à mon oreille, Ses plus sales conseils, Déguisés en merveilles Il me fait oublier, Qui je suis et pourquoi, Je me damne à aimer, Le bourreau et la croix, Je ne connais que trop, Des amis assassins, Seigneur de curaçao et monsieur marasquin, Et quand mes courtisans, me brulent à petit feu, Je le crois encore quand ils disent que je vais mieux, Mais le miroir se brise, Et j’y vois sans surprise, Une petite vieille, Au fond de la bouteille, Au fond de la bouteille, Un petit diable veille, Pas plus gros qu’une abeille, Plus noir qu’une corneille, Et sa voix qui zézeille, Susurre à mon oreille, Ses plus sales conseils, Déguisés en merveilles Un diable gauguenard, Un satan dérisoire, Qui enfonce au hasard, Le clou du désespoir, Au diable ce bavard, Et ses belles histoires, Au diable ses merveilles, Et ses mauvais conseils, Comme si j’allais croire, Ce que ce diable noir, Susurre à mon oreille, De sa voix qui zézeille, Et, petit diable noir, Pour te clouer le bec, Il suffit de te boire, Cul-sec !	De Duivel Uit De Fles Na wijn- of and're glazen zie ik een duivel razen niet groter dan een daas, en zo zwart als schoppenazen; zijn stem, bestemd voor dwazen hoor 'k in mijn oren blazen en met die holle frasen brengt hij me in extase... Verklaart mij heerseres van dit ontzag'lijk rijk waar 'k met een lege fles in dronkenschap naar kijk. Als gidsen krijg ik drie notab'len, niettemin: dat zijn markies Drambuie, dame tonic & lord gin! En als mijn volk mij prijst in de vergrootste trap geloof ik hen als ze mij zeggen: "Je bent knap!" Maar ik moet van hen scheiden, en schaduwen terzijde wacht na beschonken slaap juf Château-Neuf-du-Pape... Na wijn- of and're glazen zie ik een duivel razen niet groter dan een daas, en zo zwart als schoppenazen; zijn stem, bestemd voor dwazen hoor 'k in mijn oren blazen en met die holle frasen brengt hij me in extase... Hij schenkt vergetelheid: van aards en eigenbeeld— vervloekt vermetel tijd aan kruis en beul verspeeld. Vergeten, zodra ik voor 't consumeren wurg: eerst killer cola-tic dan weeuwtje Beerenburg! En zetten onderdanen dan mijn lijf in brand geloof ik ieder die nog zegt: "Niets aan de hand!" Aan scherven gaat het glas, weerspieg'lend wie ik was, en troost in dat tableau brengt slechts monsieur Pernod. Na wijn- of and're glazen zie ik een duivel razen niet groter dan een daas, en zo zwart als schoppenazen; zijn stem, bestemd voor dwazen hoor 'k in mijn oren blazen en met die holle frasen brengt hij me in extase... Die satan lokt je dra met alcoholica, maar zwiert je schimpend—ha! De wanhoop achterna. Bezopen duivel, ga met al je mooi bla-bla ter helle, want je raad brengt altijd erger kwaad. Of ik geloven ging in droes' betovering! Al hoor 'k bij nieuwe glazen die duivel toch weer razen... Ach, kleine Beëlzebub, men stilt jouw exposé gewoon met nóg een drup... Santé!

Franse vertalingen, niet aan mij besteed maar jouw versie van het lied vind ik leuk en mooi berijmd. Dit is eigenlijk zwarte-humor waar ik wel van hou.

groet,
Hanny

Ha Hanny, dankjewel voor je compliment! Ik heb nog wat randjes opgepoetst . Ik heb andere drankjes genomen om a.rijmdwang te vermijden en b.om meer vrijheid te hebben bij het schrijven.

Otto, leuk dat je het leuk vond!