Ik ben hier een tijdje weggeweest, maar na het (al dan niet geslaagde) muzikale AI-experiment van JW, begon het dit weekend weer wat te kriebelen. Ik kijk er sowieso naar uit mijn leesachterstand hier op de site de komende week langzaampjes wat weg te werken, maar wil alvast beginnen met het delen van een van mijn eigen probeerseltjes. In mijn geval heeft de website LyricsintoSong.com me een handje geholpen.
Afbeelding via Copilot
Onbegrip
Je vond het eerst wel leuk wanneer we samen dingen deden
en ik je mee bleef nemen naar de allervreemdste steden
omdat in zo'n geval daar weer eens iets viel te beleven
waarvoor ik haast bereid was om een vinger af te geven.
Met name de concerten vielen aardig bij ons beiden
en pretparken die bleken soms nog leuker dan ze zeiden.
Een hele middag wandelen was doorgaans een genot
en alles in theaters ging van leukigheid te vlot.
Maar écht op één lijn hebben we tot nog toe nooit gezeten,
zo gaf je mij onlangs daar in dat reuzenrad te weten.
Je huilde, dus ik dacht: 'je hebt vast iets onder de leden'.
Toch maakte heel iets anders jou wat sip en ontevreden.
Ik zocht almaar naar tripjes die we nooit vergeten zouden,
omdat je zo ontzettend veel van uitjes zei te houden.
Ik dacht je te begrijpen maar besef na jaren pas
dat jij toen je dat zei patat speciaal aan 't eten was.
Dit wetende heb ik voor jou dus uien meegenomen,
die vast zeer prominent in veel recepten terug gaan komen.
Ik zie je driftig snijden in de keuken, vol verlangen.
Waarom dan nu alsnog bij jou die tranen op de wangen?
Hier een beluisterbare versie van dit schrijfseltje (voor zover het het beluisteren waard genoemd mag worden). Ik merk bij nader inzien dat hier en daar een klemtoon niet helemaal lekker voor de dag komt, maar heb hierboven (voorlopig) de tekst vermeld zoals ik die bij AI heb aangeleverd.