Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij

Onderwerp: Op een everzwijn

Op een everzwijn 25 apr 2021 09:40 #1

  • Wim Meyles
  • Wim Meyles's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • taalhumorist
  • Berichten: 1688
  • Ontvangen bedankjes 2203

mairie-grimaud.fr

Op een everzwijn

Vanmorgen sprak een everzwijn
in ’t Apeldoornse kroondomein:
‘Familie, ‘k heb een triest bericht,
Het Loo gaat weer voor mensen dicht
vanwege Willems levenssfeer.
Dus straks pakt hij zijn jachtgeweer.’

Landgoed Kroondomein Het Loo gaat in het najaar opnieuw drie maanden dicht voor het publiek, ondanks de slepende discussie over die jaarlijkse afsluiting. Volgens demissionair minister Schouten van Landbouw heeft de afsluiting van het natuurpark te maken met de bescherming van de "persoonlijke levenssfeer" van koning Willem-Alexander.
bron: NOS
www.wimmeyles.nl

Nieuwste boek: Driemaal daags een vers
Laatst bewerkt: 25 apr 2021 09:47 door Wim Meyles.
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Op een everzwijn 25 apr 2021 10:43 #2

  • Hans Mooi
  • Hans Mooi's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 431
  • Ontvangen bedankjes 266
In ‘t Apeldoornse kroondomein
spreekt peinzend een bedreigd konijn:
“Dit bos wordt spoedig weer gesloten
maar níet voor koninklijke schoten
Die koning poetst vast zijn geweer
en denkt beslist: wat zwijn ik weer!
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.

Op een everzwijn 25 apr 2021 11:04 #3

  • Frits Criens
  • Frits Criens's Profielfoto
  • Offline
  • Forumgod
  • Berichten: 1904
  • Ontvangen bedankjes 1284
Dat is weer een van je betere verzen, Wim. En Hans blijft niet achter.

c.a.
Frits
Alleen ingelogde leden kunnen reageren.
Bedankt door: Hans Mooi, Wim Meyles
Tijd voor maken pagina: 0.147 seconden

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Jij en ik





Jij vindt het in de vroegste lentewei.
Jij zou het willen schreeuwen van de daken
met woorden die mij nimmer zullen raken.
Het mist in mij.

Jij wilt het dolgraag voor ons allebei.
Jij wijst me dikwijls op je lichtend baken.
Ik vraag je om je pogingen te staken.
Het mist in mij.

Er zit een vreemde moeheid in mijn botten,
alsof ik waden moet door zompe klei
waarin de penen en de piepers rotten.

De avond laat de witte wieven vrij,
die onbekommerd in mijn ziel ravotten.
Het mist in mij.

(niet-genomineerde inzending Willem Wilmink wedstrijd)