Waar Zijn de Normale Mensen Heen? (buiten mededinging)
Naar Roger Millers 'Where Have All the Average People Gone?', vrij vertaald
De mensen in de stad noemen me 'boertje'
om hoe ik loop en praat en hoe ik lach.
Ze mogen in de stad wel van me lachen,
als ik van boeren maar wat stadser mag.
De vechters vinden mij een heuse lafaard
omdat ik niemand in de rondte drijf.
De zachten noemen mij een onruststoker,
want als het moet houd ik mijn poot juist stijf.
Gek dat ik niet pas.
Waar zijn de normale mensen heen?
De vromen noemen mij meestal een zondaar,
omdat ik voor hen nooit het licht eens zag.
Voor anderen ben ik juist weer een preker.
Ik doe graag wat me goeddunkt elke dag.
Voor rijken ben ik niet meer dan een zwerver
die afgeleefd de schrijversmuze dient.
De armen zien me liever als een rijke,
maar ik houd graag eenieder juist de vriend.
Gek dat ik niet pas.
Waar zijn de normale mensen heen?
Soms, in gedachten, voel ik mij de koning,
thuis in mijn bed, te vroeg om op te staan,
te laat om nog te slapen voor de meesten,
maar dromenland kan ik tenminste aan.
Gek dat ik niet pas.
Waar zijn de normale mensen heen?