Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft




De opticienne kijkt me stralend aan
Uw scores, zegt ze, zijn perfect, mijnheer
Bij alle testen die ik heb gedaan

Vol twijfel aan die uitslag denk ik weer
Aan gister toen een spetter in een kroeg
Met een wat zwoele, broeierige sfeer

Me mee naar haar appartementje vroeg
Mijn oogprobleem is daar wellicht ontstaan
Toen zij me toevertrouwde, vreemd genoeg:

Verwacht geen engel en geen helleveeg
Geen trut, geen Miep Modaal, geen Mrs. Big
Een open boek, ben ik, puur wysiwyg,
Maar ik zag meer dan ik die avond kreeg


n.a.v. van een onschuldige mailwisseling met Hendrikje de Koning

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

San Michele, Venetië



Je loopt hier doelloos rond tussen de graven,
de vaporetto bracht je tot de poort.
De aanlegsteiger is de toegangshaven,
dit dodenrijk een drijvend toevluchtsoord.

Ommuurd en al, een stad van steen en marmer,
al is er dan vrij weinig te beleven.
De zon, lijkt het, maakt alles net iets warmer
als om de dood wat tegengas te geven.

Ontelbaar zijn de zielen die hier zonnen,
vervallen zerken staan in strak gelid.
Maar nergens geeft de dood zich hier gewonnen,
nooit rijzen knekels op of kleppert een gebit.