Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Mexico
WikiMediaCommons
 
De duivel zelf heeft Mexico verzonnen
Het is een land waar niemand echt wil zijn
Want in het oerwoud, vol verpeste bronnen
Regeren monsters uit het kwaad gewonnen
Verbleekte botten sieren de woestijn
 
Het volk slempt bier, mescal, tequila, wijn
De leiders zijn corrupt en hun pionnen
Zijn macho’s met pistool en karabijn
Het plebs kent geen respect voor mijn en dijn
En werkt voor nietsontziende drugsbaronnen
 
Dit zegt mijn buurvrouw, haar vriendin d'r man
Kent iemand met een neef uit Yucatan
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren



Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren,
verlangend naar het einde van hun vlucht.
Hun V trekt fier door frisse najaarslucht,
het zachte avondrood op witte veren.

De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.

En onverwacht ben ik niet langer bang
want ik ontwaar een onmiskenbaar spoor;
het voert voorbij de dood en wenkt al lang.
Het fluistert, zachtjes troostend, in mijn oor:
“Wees niet verdrietig om de laatste gang,
de reis gaat immers na het heengaan door!”

(In september 2014 geschreven onder pseudoniem Hanneke van Almelo)