verlorenzoon
Rembrandt van Rijn: De verloren zoon
 
O primus inter pares onomstreden
In Leiden waar uw wieg stond, wordt herdacht
Dat u in Mokum aan de Rozengracht
Ontsliep, driehonderdvijftig jaar geleden
 
Genie en kunde wist u hecht te smeden
Tot één subtiele, creatieve kracht
Uw spel met licht en donker, hard en zacht
Wist mens en landschap met hun ziel te kleden
 
Uw schilderijen, tekeningen, schetsen
Verlenen onze Gouden Eeuw haar glans
Wat ook geldt voor uw meesterlijke etsen
 
Uw oeuvre, afgewogen in balans
Ontstijgt de waan der tijd, zal nooit verfletsen
Uw geest schonk hoger licht een stralenkrans
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Voetstapjes in de sneeuw

Mijn buurmans poes heeft door de sneeuw gelopen
De stapjes liggen vast in een patroon
Dat ragfijn in het wit is afgedrukt 

Een kunstwerk, zo subliem en zo gewoon
Zo onopzettelijk volmaakt gelukt:
Heel even lijkt het leven vol met zin

Ik kijk verrukt naar dit natuurproduct
Helaas - vanmiddag valt de dooi weer in
En morgen is de boel wel weggedropen

En u - al stampt u nog zo in de sneeuw
Geen spoor dat van u rest na nog een eeuw