Toen Simon, nadat hij was overleden,
Raar hinkend voor Gods rechterstoel verscheen
Zei hij: “Ik mis helaas mijn rechterbeen,
Maar anders was ik voor U opgetreden.” 

Toen sprak de Heer: “U kunt meteen beginnen:
Dat been is goddank al een tijdje binnen!”


Een paar weken voordat Simon Vinkenoog overleed is zijn rechteronderbeen afgezet. Daarover schreef Driek van Wissen voor Het vrije vers het gedicht Hij ziet er geen been in. Driek van Wissen en Simon Vinkenoog waren beiden ooit Dichter des Vaderlands.
Je kwam met Edith en met Moeder Gras
Met Simon Vinkenoog verdween de rust
Het vuurwerk wanneer jij begon te praten

De atmosfeer werd dik van levenslust
Je strooide energie met je citaten
Het leek met jou erbij of alles kon 

Het was alsof er duizend dichters zaten
Met vrij advies voor wie pas net begon
Wanneer jij bij Festina lente was 

Jouw goede raad hielp velen naar de top
Ik stak en steek nog steeds veel van je op

Zaterdag heengegaan:
Brabbelaar Vinkenoog
Schreef volgens Komrij
Slechts één goed gedicht

 

‘O-derivaat’ luidt de
Tovenarijtitel
En de lectuur
Heeft mij geenszins verlicht

Ik ga vanavond maar een rookkring blazen
En mijn jeneverglas blijft ook niet droog
Ik hef het in de blauwe walm omhoog
En zal daarna eens stevig door gaan dazen
Als eerbetoon aan Simon Vinkenoog 

Als dichter niet een van die houten klazen
Vol zelfbeklag en mooie spanningsboog
Ik snapte wel geen bal van zijn betoog
Maar liet me altijd blij door hem verbazen
En rook een joint op Simon Vinkenoog 

Maar weinigen die ooit zijn werk herlazen
Het ging meer om de mens, de demagoog
Die met verruimde geest zijn verzen spoog
En woedend over liefde stond te razen
Vaarwel, vaarwel, o Simon Vinkenoog!

De blinde, hersenloze New-Agedwazen
Verloren hun partij-ideoloog
Maar zaterdag verschijnt een regenboog
Als regenwolken worden weggeblazen
Als eerbetoon aan Simon Vinkenoog 

Dan schuiven ze hem zachtjes in de oven
-Hoe tragisch is het sterven van een kind-
Daar wordt een flink pak hasjiesj bijgeschoven
Wij blijven achter, blowing in the wind

Zijn rechteronderbeen is afgezaagd,
Maar Vinkenoog blijft vrolijk gehumeurd
Alsof er hoegenaamd niets is gebeurd.
Vandaar dat ik mijzelf heb afgevraagd:

Hoever kan Simon worden ingekort
Voordat hij daarvan merkbaar anders wordt?


Ondanks het feit dat zijn rechteronderbeen is afgezet
blijft Simon Vinkenoog onverbeterlijk optimistisch

Hoewel we het normaal helemaal niet hebben op 'vrije dichters', maken we voor Simon Vinkenoog graag een uitzondering. Zoals je ongetwijfeld weet, is zijn rechterbeen onlangs geamputeerd. Op het hoofdkantoor lezen we dagelijks het laatste nieuws op zijn site. Het is voor zwaarmoedige light-versedichters bijzonder vreemd om te zien hoe ongeloofelijk positief hij met de amputatie omgaat. 

Vanochtend haalden we op het hoofdkantoor met een flinke zak Skunk en een mooie blok rode Libanon herinneringen aan Vinkenoog op. Zo herrinnerde een van onze redacteuren zich zijn gulheid toen er iets voor het goede doel georganiseerd werd. Een ander vertelde glimlachend dat hij door Vinkenoog ooit bij een wedstrijd de grootste dichter van de avond was genoemd. De overige redactieleden knikten instemmend, ook zij hadden dit weleens meegemaakt. 'En toen bij die Red de Paddo demonstratie, toen ging hij ook helemaal los,' juicht een aspirant-redactielid opgewonden. En wat te denken van die ene keer, toen... Inderdaad, het bleef nog lang een ongeloofelijk mooie dag.  

 



 

In de kopgroep reed hij virtueel
door de voorsprong in het geel.
Maar toen het gat daarna werd dichtgereden
behoorde snel zijn droom tot het verleden.

 

Fourth of July, how sweet it sounds,
As every year it rolls around.
It brings active joy to boy and man,
This glorious day throughout our land.

We hail this day with joy and pride,
And speak of our forefathers who died;
Who fought for liberty in days of yore,
And drove the British from our shore.

We, as descendants of that race,
Should not now our land disgrace.
Arise, freeman, arise once more,
Be earnest as in the days of yore.

Je weet het vast nog wel, een tijdje terug organiseerden we de veertiendaagse ollekebollekeweek, naar aanleiding van de ollekebollekewedstrijd die boekhandel Ongerijmd organiseerde, naar aanleiding van de verschijning van het boek Zeslettergrepigheid, het boek dat Cees van der Pluijm samenstelde uit de ollekebollekes van Drs. P.
Nu zijn onze collega's van De gevulde pastinaak (Uw levendige internetplek voor scherpzinnige en technisch hoogstaande light-verse poëzie, geschreven door auteurs met hilarische namen.) ook met een ollekebollekeweek begonnen. Laten we er het beste maar van hopen. Dat er in elk geval geen vijflettergrepige woorden met de klemtoon op de tweede lettergreep in regel zes staan... 

Je kokkerd was te lang, te bol van ronding
Een grof gezwel en bron van diep verdriet
Dat jij voor vrachten geld halveren liet
Toch was het resultaat van die verwonding
Het neusje van de zalm bij lange niet

Je had een kleur zo glanzend als grafiet
Juist dat maakte je huid voor jou een onding
Maar je besluit vraagt verdere doorgronding:
Waarom koos jij een blanker koloriet
En niet de black is beautiful-verkonding?

Van megaster werd jij tot bange kneus
In jouw bizarre zoektocht naar geluk
Beet jij je tanden op het leven stuk
En dus maakt Hein jou nu een lange neus

Hij was niet wat je noemt theaterdier
Maar voelde snel dat daar veel geld in zat
De wereld, zag hij, zit vol idioten

Toen hij dus Elvis in de gaten had
Wist hij die jongen vlug omhoog te stoten
Maar niet uit eerbied voor zijn fraai gezang

En om dit moederskindje te promoten
Zat hij voortdurend op de eerste rang
Zo maakte hij zichzelf ook officier

Als kolonel bleek hij een slim strateeg:
Hij blies hem op en zoog hem daarbij leeg

(uit: De Canon van Nederland, uitgeverij Liverse)

Honderd jaar geleden werd in Breda Andries van Kuyk geboren, die later onder de naam 'Colonel Parker' manager werd van Elvis Aron Presley. Omdat hij illegaal in de VS was en dus geen papieren kon tonen, mocht Elvis nooit op buitenlandse toernee. Dankzij het door zijn ontdekker opgestelde wurgcontract stroomde het merendeel van Elvis' verdiensten in de zakken van de 'Colonel' die op hoge leeftijd en tevreden overleed. In Breda is ter herdenking van zijn geboortedag gisteren een tegel aangebracht in zijn geboortehuis. Met zo'n oplichter is het niet verwonderlijk dat zelfs de herdenkingstegel niet deugt: zijn geboortehuis is al lang afgebroken.

De poëzie van peuken op een bord
Van korsten brood, verschimmeld in een hoek
Van stapels oud papier, haast ingestort
Dat is wat ik in dit gedicht niet zoek

Het beeld van noodweer, kletterend maar kort
Van een nog uren klamme spijkerbroek
Van schoenen waar het nooit meer droog in wordt
Dat is wat ik niet schilder op mijn doek

Maar lammetjes, geboren in april
Een rode roos zojuist in volle bloei
De blauwe lucht, een spelend kind, een lied

Dat is toch ook weer de bedoeling niet
U ziet: ik raak behoorlijk in de knoei
Nu ik wel dicht, maar niet veel zeggen wil
Zijn muze
Heet Suze

Nur Naseweisheit ist es, Freuds Gedanken
Quacksalberei!
Es ist ein Jammer für die Geisteskranken
Quacksalberei!
Das er doch einen Lehrstuhl kriegt!
Die Therapie die wirkt ja nicht
Man muß mit so 'nem Typ wohl zanken
Quacksalberei!

Man sieht es ja an dem Gesicht:
Quacksalberei!

Ich kann mir manche Beute hier gewinnen
Im Schwarzen Wald
Ich spüre einen starken Drang von innen
Im Schwarzen Wald
Der Pilger und sein Pilgerstab
Der Kaufmann der sich übergab:
Man hört das Opferblut nicht rinnen
Im Schwarzen Wald

Es ist ein Riesenmassagrab
Der Schwarzen Wald

Welkom in Oostenrijk
Gastvrij toeristenland
Schuhplattler, Dirndls!
Of nee, da’s gezeur 

Doet u mij liever de
Abominabele
Fritzl! En Priklopil!
Díe brengen kleur!


Welkom in Oostenrijk

Hitler: wat een schitterende vent
Betrok miljoenen bij de politiek
Werd in een razend tempo breed bekend
En vond gehoor bij jong en oud publiek

Hij sponsorde voor film en ook muziek
Die Hitler was een schitterende vent:
Hij lobbyde ook vast voor de lyriek,
Vertrouwde de VS al voor geen cent

Hij leefde passievol voor het moment
Zijn speeches tonen gouden retoriek
Hitler: wat een schitterende vent
Hij was de prins der krachtige mimiek

En noem geen 'Holocaust' of 'groot verband'
Bekijk nu eens de positieve kant


 

Isaac-Bernhard Steiffer is een van de drijvende krachten achter Rederijkerskamer De vergulde pastinaak

Ach, wie kurzfristig ist das Menschenleben!
Reich' mir die Hand
Und wie vergänglich das wonach wir streben!
Reich' mir die Hand
Ich spür' in meinem Herzen Wucht
Ich weiß genau; 's ist eine Flucht                                                                                  
Trotzdem läßt mich die Sehnsucht beben
Reich' mir die Hand 

Ach, diese blöde Sammelsucht!
Reich' mir die Hand!
 

Herein! Grüss Gott! Willkommen! Weidmansheil!
Wir haben Eisbein! Bratwurst! Sauerkraut!
Und Schweinebraten! Strammen Max mit Schinken!

Wir singen dabei lustig und ganz laut
Dabei gibt es auch Schaps und Bier zu trinken
Mein Freund, ich lade dich vollgerne ein!

Herein! Lass mich doch nicht vergeblich winken!
Und nennst du mich gemütlich "Brüderlein"
Dann finde ich das toll: das wäre geil!

Und willst du vielleicht nicht mein Bruder sein
Dann schlag' ich dir doch gern den Schädel ein!




  

Es tut mir leid, ich muß jetzt endlich gehen
Auf wiedersehen
Ich muß jetzt fort, ich möchte gerne stehen
Auf wiedersehen
Schon möglich das ich wiederkehr'
Jetzt muß ich gehen, danke sehr
Schön das ich Sie noch heute hab' gesehen
Auf wiedersehen

Das war's; mein Herz das schlägt nicht mehr
Auf wiedersehen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Afvalrace

IC
Flickr.com
(In plaats van het Koningslied of het Woningslied vandaag het
ultieme Coronalied op de melodie van: Dodenrit van Drs. P)
 
Wij zijn hier in dit ziekenhuis ontzettend zwaar belast
We krijgen operaties nog maar amper ingepast
Er worden op ons rooster dikwijls namen doorgehaald
Uiteindelijk ben ik degene die dat dan bepaalt
 
‘t Is aan de operatietafel vaak ontzettend krap
Het is een werkdruk die ik doorgaans amper maar behap
Laat staan met deze crisis, ‘t is een hachelijke zaak
Met alle noodgedwongen keuzes die ik telkens maak
 
Ik hoor daarbij steeds flarden van muziekjes in mijn hoofd
Zo’n deuntje dat de narigheid ‘n beetje dempt en dooft
Al ben ik van nature dan wel niet zo muzikaal
Het helpt als ik zo’n liedje als ‘n mantra steeds herhaal
 
Dat schrappen wordt al standaard. Ook vandaag zit het niet mee
We krijgen weer ‘n vracht patiënten van De Grote C
En dat gaat elke keer, met in gedachten ‘n refrein
Ten koste van degenen die al oud en kwetsbaar zijn
 
‘n Kwestie zoals deze is ‘n dagelijks geval
Ik neurie wat van sambaballensamba overal
En zonder op te vallen overleg ik met mijn staf
‘Wie moet er aan geloven?’ vraag ik. ‘Kom, wie valt er af?’
 
Meneer Van Dijk dan maar? Nee, die is nog geen tachtig, hoor
Mevrouw Van Velzen? Nee, die kan er ook te goed mee door
En Zuster Gonda? Nee, die is nog kansrijk en vitaal
Dus valt de keuze op de broze weduwe Van Gaal
 
We koppelen haar af en Goddank slaapt ze spoedig in
Dat is voor deze tropendag een redelijk begin
Daar maken we geen woorden en geen handen meer aan vuil
Nog zeventien dilemma’s en Hallo, Meneer De Uil
 
De ruimte die wij wonnen wordt algauw teniet gedaan
Want daar komt weer zo’n forse nieuwe Covid-lichting aan
Dat worden nog meer doden vóór de middagboterham
Nog tien dilemma’s meer en alle duiven op de Dam
 
Wie moeten we dan schrappen? Ach, je doet ‘t ook nooit goed
Gelukkig komt meneer Van Dijk ons plotsklaps tegemoet
Hij raakt -och, wat ‘n meeval- in fatale ademnood
‘k Heb hele grote bloemkolen en oh, wat zijn ze groot
 
Stierf iedereen maar als meneer Van Dijk zo efficiënt
Dan zou...Nee, wacht! Wéér nieuwe Covid-klanten in de tent!
Wie moet er nu gaan wijken? Ach, ik was het niet van zins
Jan Kláássen was trompétter in het léger van de príns!
 
Dan ruimen we in Godsnaam maar mevrouw Van Velzen op
Ik druk om tijd te winnen snel ‘n kussen op d’r kop
Ze spartelt hevig tegen en ze reutelt nog wat na
Nog vijftien meer zo en ik ben op zoek naar Shangri-La
 
Ik ben door deze actie best wel innerlijk verscheurd
Maar nu is Zuster Gonda voor haar ingreep aan de beurt
Ik prijs mijzelf gelukkig dat ik dit project volbreng
Daarna nog hoeveel meer dilemma’s en kedengedeng
 
Maar ja, d’r komen wéér Corona-noodgevallen bij
Dus in het operatieschema maak ik wéér wat vrij
We schrappen Zuster Gonda. Tja, het leven is niet fair
Zo nog wat cases en ik zie ‘n ster, hij staat nog ver
 
Ik zit met meer van zulke grensgevallen in mijn maag
Maar zie, het vlakt nu af, dit was het bijna voor vandaag
Het relatieve lichtpunt op een troosteloze missie
Elk lijk haast afgevinkt en honkie tonkie pianissie
 
De laatste operatie en de aanvoer lijkt gestokt
Één zure appel nog, dan kan er worden uitgeklokt
Ik raak van de weeromstuit in een onverwachte flow
Nog even en heigh-ho, heigh-ho, it's home from work we go
 
Ik voel mij monter tot mijn hart het van de stress begeeft
Er wordt iets op mij toegepast wat al geen zin meer heeft
Terwijl ik alles vaag zie worden, denk ik: ‘Dat is pech!
Het einde was al wel in zicht, maar net iets te ver weg’
 
Ziekbed hier, ziekbed daar
Ja, zo gaan er veel dit jaar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Voorportaal van ‘t abattoir
Ziekbed hier, ziekbed daar
Deelt u samen de brancard?
Ziekbed hier, ziekbed daar
Stapelbedden geen bezwaar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Onderling verwisselbaar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Groene staar en grijze staar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Afbakbrood van Kempenaer
Ziekbed hier, ziekbed daar
Binnen drie minuten klaar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Koekjes van De Beukelaer
Ziekbed hier, ziekbed daar
Ja, ik zeg het u voorwaar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Chocomel bij Café Noir
Ziekbed hier, ziekbed daar
Niet normaal zijn is niet raar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Scharen gaat niet met een schaar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Barbecuevlees langzaam gaar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Style uw haar met Makkasar
Ziekbed hier, ziekbed daar
Ik ga dood. Bekijk ’t maar
 
(Zie o.a Facebook voor veel meer coronaparodieën van Ko de Laat)