Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

creepy
ClipArtKey
 
Je moet toch wat in dit vervelend tijdperk
En komt dus met je vrienden van de bank
Maar stopt je eerst nog vol met drugs en drank
Als aanloop naar een potje Gooi- en smijtwerk
 
Je normbesef is klein, je hoofd niet groot
Dus schop je voor de fun maar iemand dood
 
 
Op Mallorca overleed vorige maand een 27-jarige man na een mishandeling door jongens uit 't Gooi
 
 
 
 
vondel
Portret Vondel:  Philips Koninck (17de eeuw)
 
Des Hooftstadts schuttery kent binnenmuurse stryd.
Heer Steven heeft den maght, doch raeckt dien spoedigh quijt.
Heer Johan komt weldra, de held des morrend volks.
Heer Steven is bedught voor't scherp des zwaerds en dolcks.
Een slinkend aental is Heer Steven nog getrou;
Het zijn er nogh sleghts drie: twee mannen en een vrou.
Deez' reghelreghte ramp dient in den kiem gesmoord.
Wie stopt 's Heer Johans mars naar des Arenaes poort?
Men hoopt op Heer Louis, 's Heer Johans aertsrivael,
Bij vriend en volk vermaert om kloecke, klaere tael.
Dit duyvelsdwaze plan snydt bitter weynig hout 
Door Johans volck verguysd, verboden door de schout.
Heer Steven leit zigh daar met bloedent hardt bij neêr.
Vaarwel betonnen burght, verwaght een andren Heer!
Heer Steven treckt zich t'rug, aenvaerdt zijn droevigh lot.
Heer Johan neemt zijn plaats, hij is Der Keerlen God.
 
Met dit gedicht won Niels Blomberg in 2012 de Vondel-prijsvraag van Onze Taal. Dit winnende vers prijkt nu op de dbnl.
 
 
erislight
 
Aan één ding raak ik nooit gewend:
Dat is aan Buurmans popmuziek.
Hij doet het weer!
 
Hij dreunt weer dwars door J.S. Bach.
Een componist die hij niet kent.
Hij haat klassiek.
 
Hij moert mijn dichterlijke sfeer.
Ik klaag beleefd, maar met gezag.
Hij dimt attent.
 
Een goed geweer, in mijn optiek
Bewijst zijn diensten keer op keer
Bij toverslag.
 
 
Uit de jubileumbundel "Er is light! Tien jaar gebonden" (Het vrije vers,  2020);
de bundel is hier te bestellen. 
 
winkelstraat
 
De Amsterdamse marathon blijft lokken:
dat bikkelen, zo lijf aan lijf aan lijf.
Vergeet ook niet de Nijmeegse Vierdaagse,
de carnavalsparade in het Zwaagse
en zeker niet het mooiste tijdverdrijf:
op zaterdag in winkelstraten sjokken.
 
Voor alle varianten sta ik open,
want elke dag wil ik wel hordenlopen.
 
kniptor
Wikimedia.Commons
 
Een kniptor uit Ohé en Laak
werd onlangs in zijn kapperszaak
rondom zijn neus en lippen bleek
toen hij zijn klant eens goed bekeek
want met die lok en ook dat snorretje
zat daar een rasecht dictatorretje
 
Rust
Flickr.com
 
Ik ben geen fervent Vandervalk-personage,
ik eet met mijn lief op mijn zolderetage,
geef ons een glas wijn en een Brusselse wafel.
Soms geeft ze me nog een ontspanningsmassage,
zo mijden wij samen het massagetafel.
 
buikspreker
Flickr.com
 
Er woonde in Jemeppe
(Een plaatsje dicht bij Luik)
Een graaf die Vlaams en Frans sprak
En bovendien nog buik.
 
Vlaams sprak hij met de boeren
En Frans met de pastoor.
En met zijn knechten sprak hij Vlaams
Met Frans er tussendoor.
 
Doch buik sprak hij uitsluitend
In zijn studeervertrek,
Als hij behoefte voelde
Aan een intiem gesprek.
 
 
Ter nagedachtenis aan Daan Zonderland (Daan van der Vat) 15-08-1909 – 05-008-1977
Uit: 'Redeloze Rijmen', Het Spectrum 1952.
 
JanRot
Wikimedia.Commons
 
Rot voor de Rot-aanhang
Jan heeft zijn eind in zicht
Taalvirtuoos
Maar te weinig bekend
 
Hoor zijn ontroerende
'Als-ik-straks-dood-ben'-lied
Fraaie hertaling van
Dido’s Lament
 
 
Singer/songwriter Jan Rot (63) heeft onlangs bekend gemaakt dat hij ongeneeslijk ziek is. Een grote slag voor zijn jonge gezin en zijn schare trouwe fans. Jan is vooral beroemd om zijn hertalingen van bekende songs en van de Matthaeus Passion. ‘Als ik straks dood ben’ schreef hij al 20 jaar geleden. In Op1 vertelde hij dat hij wil blijven optreden tot het echt niet meer kan.
 
Vol
Flickr.com
 
Ik had mijn koelkast volgestopt
Met hopen witlof, bergen sla
En ook andijvie in de la
Mijn vrouw keek alles nog eens na
En zei, behoorlijk afgetobd:
Je hebt het té lang opgekropt
  
kater
Flickr.com
 
Zijn kruis is licht en toch zo zwaar
zijn dierb’re last is hem ontsneden
Men weet niet wat hij heeft geleden
of men verbergt het voor elkaar
‘Hij weet niet wat hij mist, nietwaar?
Hij is gezet en dus tevreden’
Zijn kruis is licht en toch zo zwaar:
zijn dierb’re last is hem ontsneden
Hij laat zijn sporen hier en daar,
maar word door ‘t krols gebroed gemeden,
men noemt hem ‘theemuts’ zonder reden,
jawel, hij is er mooi mee klaar:
zijn kruis is licht en toch zo zwaar.
 
Ter nagedachtenis aan: Willem Wilmink 25-10-1936 – 02-08-2003
Uit: Verzamelde liedjes en gedichten, Bert Bakker 2004
 
 
held2
ClipArtKey
 
Zijn zwemproef of een covidtest gedaan
Een flinke plensbui fietsend getrotseerd
Een boze medeleerling genegeerd
Of van de hoge glijbaan afgegaan
 
Gestruikeld en alleen weer opgestaan
Het tafeltje van tien perfect geleerd
Geen traantjes, ook al is haar knie bezeerd
Of driftbui, zelfs al stond haar iets niet aan …
 
U heft uw kind of kleinkind op het schild
Voor elke kleinigheid, vindt dat normaal
Waarbij het hoogste woord als waarheid geldt
 
Maar wat u daar ook mee bereiken wilt
Het leidt tot afwaardering van de taal:
Inflatie dreigt voor topper, kanjer, held
 
olympicpen
Fotomontage: IB
 
‘We’ zouden er zo’n achtenveertig halen
Want in dit land zijn we ontzettend goed
In ongelimiteerde overmoed
Maar kijk daar zijn de eerste zegepralen
 
Een wielren misverstand om te beginnen
Us Epke kreeg als troost slechts een bedankje
En van der Poel dacht: ‘Shit waar lag dat plankje?’
Maar nu blijkt dat we toch wat kunnen winnen
 
Nog even en dan start een estafette
Het onderdeel ‘Vast Rijm’; het Sonnetetten
 
Daar in de eerste baan Bart Adjudant
Komt na het schot heel soepel van zijn blokje
Twee regels verder, Inge krijgt het stokje
En daar is het kwatrijn, het gaat briljant
 
Dan Wim, kent als gewoonlijk geen pardon
De finishlijn, het winnend distichon!
 
(Voor limerick, Pleiade en OB
Gaan ook nog alle gouden plakken mee)
 
 
spin
publicdomainpictures.net
 
De liefde van een spin uit Zwaag
gaat onmiskenbaar door zijn maag:
‘Zie ik een portie zoetigheid,
dan raak ik mijn beheersing kwijt.
Voor mij geen vrouw of hartsvriendin,
ik wil een roze suikerspin.’
 
TokyoJudith
Selfie Judith Nieken 
 
God, wat leven ze olympisch
En wat gaan ze ver en snel
Ikke niet; ik heb twee gympies
Maar dat is het dan ook wel
 
vierdaagse
WikiMediaCommons
 
Recent bedacht een wandelende tak: 
“Helaas gaat die Vierdaagse weer niet door. 
Toch zet ik zelf mijn beste beentje voor – 
aan annuleren heb ik takkelak!”
 
Het dier kreeg echter wél een wandelkruis:
het werd bij Lent verslonden door een muis. 
 
bartadjudant
Foto Bart Adjudant
 
Ik maakte op mijn werk vaak een gedicht
Vermaakte daar dan mijn collega’s mee
Als onderwerp het daagse wel en wee
Waardoor de sleur een beetje werd verlicht
 
Gedichten ter vermaak, was het idee
Het groeide bijna tot een tweede plicht
De blikken waren steeds op mij gericht
Het werd gewoon mijn taak, van lieverlee
 
Er werd daar ook een naam voor mij bedacht:
Een eervol pseudoniem: adjudant B
Toch doe ik deze naam nu van de hand
Hij voelt afstandelijk, is vaak de klacht
Dus zeg ik het meteen maar recht door zee
Ik noem mij vanaf nu Bart Adjudant
 
handboog2
 
Bijzonder leuk, dat handboogschieten!
Mijn schot raakte dat ding best goed
De houder was niet te genieten
Ik denk dat het toch anders moet
 
Boris
 
 
Mom en daddy Johnson
Waren niet zo blij
Toen god de kapsels plakte
Keek Boris nét opzij
 
drinkebroer
Maxpixel.net
 
Mijn broer ziet zichzelf als een nuchtere knul.
Hij zegt: ‘Ik drink Radler en Grolsch 0.0.’
Zelfs na een diner of verjaardagpartij
neemt hij nog een ochtendje alcoholvrij.
 
Dam
Wikimedia.commons
 
Ik kwam hem weer eens tegen bij een demonstratie
Uit duizenden herkende ik ineens zijn stem
Verrek, dacht ik, die gozer daar, dat is toch ‘Rem’
De eens gevierde voetbalheld van onze natie
 
Hij speelde dam, compleet met damklok en notatie
Jawel! Gewoon een potje dammen op de Dam
Terwijl hij net een zetje naar veld negen nam
Zijn commentaar klonk als een stevige oratie:
 
‘Ik snap bij God niet dat je op die damklok ramt
Zo gaat dat ding wel heel gauw naar de ratsmodee
En bovendien 2-7 was natuurlijk stom!’
 
‘Of je nu voetbalt, sjoelbakt, klaverjast of damt
O lezer, lezeres, ik geef het u slechts mee
De grootste klasse schuilt in het artiestendom’
 
 
Uit: De held van Labbertong en andere letterkundige verzen
(Brave New Books 2020)
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bij de dood van The Iron Lady




Al spoot ze liters haarlak in haar haren
En dacht men zelfs dat zij van ijzer was,
Al wist ze met haar mond in een grimas
Als eerste vrouw haar eigen koers te varen

Al was ze nogal machtig vele jaren
En sloeg ze vakbondsleiders met haar tas,
Al hief ze met vriend Reagan graag het glas
En wou ze communisme dood verklaren

Ze wist dat ijzer eens gaat oxideren,
Ze wist dat haar toch op den duur vergrijst
En dat dit met geen haarlak valt te keren

Ze wist dat roem zijn tol een keertje eist
En niemand op vervlogen roem kan teren,
Ze wist dat niemand uit zijn as herrijst.