Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Te sterven ergens aan een spoorweglijn
en niet door zoiets slooms als touw of pillen.
Maar wat ik nog het allerliefst zou willen
is om het leven komen in een trein.

Dan droom ik van een eind vol dramatiek:
ontsporen met de Intercity Driek.

(Dit gedicht verschijnt van de week ook in de reeks Drentse sonnettettes op www.huusvandetaol.nl)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Onderbroekenlol



 ‘Klein, maar geen broekeman!’
‘Slapen je benen nog?'
‘Jij bent niet snel
Op je teentjes getrapt’

Altijd weer lachen, zo’n
Onderdegordelgrap
‘Hé, ben je soms
in het zoutzuur gestapt?’