debel edited
Wikimediacommons 
 
Ik heb vandaag niets meegemaakt.
Ik heb geen boodschappen gedaan.
Ik ben de deur niet uitgegaan
Ik heb geen wezen aangeraakt.
 
Geen post gehad, geen mail gezien,
geen app of sms gehad.
Ik ben het allemaal zo zat.
Dit is toch niet wat ik verdien.
 
Maar dan, opeens, gaat daar de bel
en dat geluid maakt net op tijd
een einde aan mijn eenzaamheid.
Mijn hart slaat plotsklaps bliksemsnel.
 
Dit wordt een machtig avontuur.
De deur ontsluit ik met veel zwier.
Een man in uniform zegt: ‘Hier
heb ik een pakje voor uw buur.’
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De held van Labbertong VII

De held van Labbertong VII

Agatha was gewoonweg op hem toegesprongen
Al leek zij vrij onwetend en behoorlijk groen
Toch lagen zij in korte tijd verwoed te tongen
Zou het zijn charme zijn geweest of toch zijn poen?

Ach nee, het waren vast en zeker Remko’s ogen
Twee hemelsblauwe meren, die zij had gespot
Waardoor zij zo onstuimig werd, zo opgetogen
En zich gewillig overgaf aan het genot

Niet lang daarna verloor de kloostermaagd haar eer
En sloeg zij heel devoot haar beide ogen neer
‘O Remko, lieveling, al ben je nog zo’n grote,

Ik heb er over nagedacht maar ik zeg stop
Ik geef het kloosterleven absoluut niet op
Laten we teruggaan naar ons beider groepsgenoten’


wordt vervolgd