Als ik terugdenk aan de tijd
dat ik, een vlotte vrije meid,
genoeg kreeg van de eenzaamheid,
dan heb ik spijt! Dan heb ik spijt!

Ik luisterde naar een vriendin.
Zij voelde zich een koningin
in eigen keuken en gezin.
Ik stonk erin! Ik stonk erin!

Er kwamen mannen op mijn pad
met wie ik liep of sliep of at
tot ik hem vond, mijn eigen schat:
het werd een L.A.T.! Het werd een L.A.T.!

Dat bracht veel schema’s met zich mee
Hij hield van koffie, ik van thee.
Toen kon ik nog terug, maar nee:
Ik werd gedwee! Ik werd gedwee!

Ik raak gewend dat wordt gesnauwd
dat hij mij wèl mooi onderhoudt
en zelf ons nestje heeft gebouwd.
Wat ging er fout? Wat ging er fout?

Relaties zijn een goocheltoer.
Mijn zus viel op zijn oudste broer.
Ik vroeg nog hoe zij het ervoer.
Zij vond hem stoer! Zij vond hem stoer!

Daar heb ik nooit iets van gesnapt;
alleen al hoe hij was gekapt:
Totaal verknipt! Maar aangepapt
en toegehapt! En toegehapt!

Mijn leven is een poppenkast
Gevieren wordt geklaverjast
gelinedanced, stiekem soms betast
Nu zit ik vast! Nu zit ik vast!

Ik zwoer hem trouw tot in de dood
niet wetend wat het leven bood.
Toen leek die eed mij niet te groot…
Gewetensnood! Gewetensnood!
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dagbladkat

dagbladkat

De ochtenden beginnen met papier
waarop het laatste nieuws weer is te lezen
(geen houdbaarheid kan zo kortstondig wezen)
dus heerst kolommen lang de stilte hier.
 
Ik zwijg graag urenlang voor mijn plezier
en ledigheid dient alom hooggeprezen,
toch hecht ik aan de omgangsvorm in dezen:
men leest geen krant in ’t bijzijn van een dier.
 
Ik ben gelukkig niet als hond geboren,
het noodlot viel me goddank niet te beurt
om blaffend bij een meute te behoren
 
ofschoon het mijnerzijds wel wordt betreurd
dat ik nooit mijn beheersing heb verloren:
wat had ik graag zo’n krant een keer verscheurd.