verkouden
Pexels
 
Hoe zal ik mijn verkoudheid eens beschrijven?
Ik heb al tien keer achtereen geniesd.
Mijn rechterneusgat is welhaast ontvliesd,
ik zal er mentholzalf op moeten wrijven.
 
Mijn keelgat is met scherven afgebiesd.
Dit zeg ik echt niet om te overdrijven.
Ik zie de splinters toch die overblijven
na ’t hoesten, als ik weer ben uitgebriest.
 
Mijn adem heeft zich boven in mijn longen
verschanst onder het frèle sleutelbeen,
door slijm en ander ongerief verdrongen.
 
Met sjaals en warme kruiken om me heen
heb ik mijn huisgenoten afgedwongen
dat ik een graf krijg met een dure steen.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wederzijds



Steeds staren koeien in de wei
me minzaam aan wanneer ze mij
voorbij zien gaan
alsof ik diep onwetend ben
en slechts de oppervlakte ken
van hun bestaan.

En elke keer weer twijfel ik:
Is hun weemoedig wijze blik
wel wat het lijkt?
Nooit borrelt in een koeienkop
een heldere gedachte op
die mij bereikt.

’t Is wederzijds want men beschouwt
mij unaniem en vaak herkauwd
als drie keer niets.
Eén koe schokschoudert in haar vel
en loeit dan zacht: Maar hij heeft wel
een mooie fiets.