Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

zwartschaap
 
Mijn ome Wim, was mij verteld,
kwam niet zo netjes aan zijn geld.
Een echte jongen van plezier:
verstekeling, nooit passagier.
 
 
Wij braveriken stonden laatst
rondom zijn sterfbed, wat misplaatst.
Gesloopt door chemotherapie
sprak hij ironisch:”C’est la vie!
 
 
‘k Heb spijt als haren op mijn hoofd.”
Ik heb mijn oren niet geloofd.
Maar echt, we zagen allemaal:
hij grijnsde breed – volkomen kaal.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

3-0 (Trapsonnet)



Soms kan een voetbalavond prettig zijn
Vanavond echt alleen maar chagerijn

Gelijk spel moest, daar kwam ’t toch op aan
Er was geen tijd voor vage compromissen
Eén opdracht slechts: de Turken nu verslaan!

En op papier was het geen hele toer
We hadden nog een aantal veteranen
Wij vochten in ’t verleden als Spartanen
Vanavond deed geen mens geen ene moer!

Na d’eerste helft was alles al gedaan
Ik moest na acht minuten even pissen…
Mijn laatste hoop in ‘t vullesvat gegaan!

Het doet een uurtje later nog steeds pijn
Ik zoek mijn troost maar in een glaasje wijn