Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mijn handen zijn met groeiend groen verweven
Een volkstuin geeft mij dagelijks te eten
Maar wat een schrik, de sla is aangevreten
Kapot ben ik van dat verwoeste leven

Ik staar ernaar terwijl ik sta te beven
Mijn jonge sla door slakken buitgemaakt
En dat is iets wat mij ten diepste raakt
Maar God, ik heb ze allemaal vergeven

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Slapende kat

Slapende kat
Flickr.com
 
Soms lijkt de oude aanvalskreet Te wapen
zijn sluimerend bewustzijn in geseind
en komt hij in een oogwenk overeind
en staat beduusd de wereld in te gapen
 
Maar katten zijn niet voor soldaat geschapen,
zo wordt in negen levens naar het schijnt
gehoorzaamheid van harte ondermijnd,
vandaar dat hij besluit om door te slapen
 
Gezag is hem volledig om het even
en wat betreft het koninklijk gevoel
vindt hij alleen zichzelf nogal verheven
 
wat overeenkomt met zijn hoogste doel
dat hem volstrekt alleenrecht wordt gegeven
op dagelijks een voorverwarmde stoel