Mijn handen zijn met groeiend groen verweven
Een volkstuin geeft mij dagelijks te eten
Maar wat een schrik, de sla is aangevreten
Kapot ben ik van dat verwoeste leven
Ik staar ernaar terwijl ik sta te beven
Mijn jonge sla door slakken buitgemaakt
En dat is iets wat mij ten diepste raakt
Maar God, ik heb ze allemaal vergeven
Sla
- Gegevens
- Geschreven door Hanny van Alphen
Uit het archief
Ansicht uit HappyLand
Flickr.com
Een sloppenwijk. Het vrolijk polychrome
bedriegt: wat hier op stelten balanceert,
heeft de tyfoon nog pas gedecimeerd.
Wat wind liet werd door water meegenomen.
Maar nauw voorbij de storm, de modderstromen
– de doden en vermisten koud geëerd –
zijn plastic, plank en plaat gehergroepeerd,
bijeengepuzzeld tot nieuw onderkomen.
Een plaatje waarop nooit een stip verandert.
De glimlach niet, de vruchteloze hoop,
de vliegen, ratten, rook, de gore lucht,
de vuilnisdiarree, die overbrugd
door catwalks, als een dodelijke stroop
veelkleurig naar Manila Bay meandert.
HappyLand is een sloppenwijk in Manilla, Filippijnen. De wijk werd in amper vijf weken tijd vol geraakt door drie opeenvolgende tropische stormen.