gilly

Haar Surinaamse vlag met stront besmeurd,
de fraaie winkelramen ingekegeld
door een racistisch zootje ongeregeld
dat wezenlijk haar leven had verscheurd.
 
Toch wilde ze nog werken voor haar kind,
dus stond ze pal maar angstig voor haar winkel
en op die dag kwam wéér zo’n boerenkinkel
met grof geschut en zij ging door het lint.
 
Ze joeg haar zoon met spoed de winkel in
en griste snel een bezem uit de zaak.
Ze sloeg in ’t wilde weg, één klap was raak.
Het schorem gaf haar aan en kreeg zijn zin.
 
Frustrerend voor elkeen en zo hartbrekend
dat uitgerekend zij werd ingerekend.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De vrede van het stille land



De weide reikt tot aan de waterkant –
een weelderig tapijt van gras en kruid.
Het regent lichtjes en het zacht geluid
verdiept de vrede van het stille land.

Dan drijft de wind de wolken voor zich uit,
het licht doet met zijn kracht zijn woord gestand
en strooit met zonneschijn uit gulle hand –
het groen fleurt op, een witte kwikstaart fluit.

En ik sta aan het hek en mag ervaren
dat de natuur soms los lijkt van de tijd:
zij wil zich in het heden openbaren

in vormen die zij voor mijn oog bereidt.
Het zonlicht speelt op zachtgestemde snaren
en raakt mijn ziel met tegenwoordigheid.