Als straks in juni vierentwintig landen
Ten strijde trekken op het veld van eer
Dan zitten wij hier bij de pakken neer
En staan we wekenlang met lege handen
Dat in zo'n zwakke poule ons land toch strandde
En wij niet mogen meedoen deze keer
Doet ons verwende voetbalhart flink zeer
Het voelt een beetje of men ons ontmande
Maar niet getreurd, we komen weer bij zinnen
Een nieuwe ronde brengt een nieuwe kans
Om op sportief gebied een prijs te winnen
Want Dumoulin wint vast de Tour de France
En Dafne sleept twee gouden plakken binnen
Dan voelen wij ons zeker weer meer mans
Chauvinisme
- Gegevens
- Geschreven door Hans Manders
Uit het archief
Bij de dood van Hetty Blok
Het is een feit: het tikken van de klok,
Een monotoon geluid in onze oren,
Zal ieder mens eens niet meer kunnen horen.
Zo ging het ook met 'zuster' Hetty Blok.
Getooid met kapje, schort, verpleegstersrok
Kon zij destijds als Klivia bekoren.
Dit typetje ging sindsdien niet verloren
Omdat het steeds weer volle zalen trok.
De rol van zuster heeft haar nooit verlaten.
Een mens mag zonder schreeuwen en gegil
En niet met deuren slaand doen wat hij wil.
Maar Hetty heeft het niet meer in de gaten.
Wellicht kan zij, al staat haar klok hier stil,
Daarginds nog wat met Annie Schmidt gaan praten.