Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 

Het sneeuwde, er viel hagel, koude regen
En tussendoor scheen af en toe de zon
De weergod kende nauwelijks pardon
Voor renners fietsend over Waalse wegen

Ze klommen, daalden, hadden vaak wind tegen
Dus steeds vermoeider werd het peloton
Al koersend richting Luik, het eindstation
Waar 'onze' Woutje sprintte naar de zege

We stonden met een groep op de Redoute
En zagen in de hagel hem passeren
Hij reed alert, we zeiden: "Wout is goed"

Maar dat hij echt in Luik zou triomferen
Had niemand van ons negental vermoed
En bracht ons stuk voor stuk in hoger sferen

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bij de baard van de farao!


Caïro, oudheidkundig museum, na sluitingstijd:

"Zo. Toetanchamon schoon."
"Kijk nou! Z'n baard breekt af!
Vraag eens wat bisonkit
Aan de portier."

"Nee, hij heeft niets meer op
Baardplakkerijgebied
Maar het stikt wel van de
Trekpleisters hier."

(Schoonmakers die per ongeluk de baard van Toetanchamon afbraken poogden dit te verhullen door hem met lijm vast te plakken)