opa
Flickr.com
 
Hij merkt niet meer dat hij zich steeds vergist
zijn zieke hersens zijn niet meer te spoelen
geen mens zal weten wat hij nog kan voelen
hij huilt als hij weer in zijn luier pist
 
Van binnen botst hij tegen vage mist
van buiten tegen deuren, tafels, stoelen
hij snapt niet meer wat anderen bedoelen
zit naast zijn levensweg als bermtoerist
 
Twee jochies rennen dartel om hem heen
behendig soepel, jong en snel ter been
met stram en oud en dood nog onbekend
 
‘Zeg jij mijn naam eens opa,’ zegt de een
en als de oude stil blijft, klinkt meteen:
‘Wat ben jij dom! Ik weet wel wie jíj bent!’
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dankbaar danklied




Eindelijk ben ik het
Dichter des Vaderlands
Logisch, het dichterschap zit in mijn
Bloed

Nu nog de Stip Prijs en
Poelifinario
En
Ik kan vredig mijn dood tegemoet


(Dit is het eerste gedicht van Frank Fabian van Keeren als nieuwe Dichter des Vaderlands, die door een commissie van 7 leden gekozen is en hiermee Ramsey Nasr opvolgt, die vanaf 2009 deze functie vervulde)