Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Hier peest en racet de postmoderne geest:
we moeten dringend dit en instant dat
en altijd weer wat anders dan men had.
Zelfs de Parnassus schoeit op rasse leest.

Geen tijd voor metrum, rijm en vaste vorm,
poëten braken trendy losse flodders,
veelzeggend als met verf gesmeten klodders. 
Het stijlloos vrije vers verscheen, werd norm.

Een leger dichters lijdt zwaar aan de tijd
want vrijheid remt de creativiteit
en verkoop van hun bundels blijft stagneren.

Maar binnenkort zal deze trend wel keren,
de ware muze kan niet zonder wetten:
straks dweept de avant-garde met sonnetten!



Gepubliceerd in De Tweede Ronde, zomer 2005.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Voor de schrijver van Hersenschimmen



Hij heeft zichzelf een pseudoniem gegeven
Dat van een blinde bard is afgeleid
En heeft zijn oeuvre almaar uitgebreid.
Zijn stijl was altijd sober, niet verheven.

Hij wist dat taal ons grip geeft op het leven
En dat een mens zich vastklampt aan de tijd.
Maar raakt hij dat houvast, die bakens kwijt
Dan is die mens ten dode opgeschreven.

Zo ook in Hersenschimmen: Maarten Klein
Verliest zijn grip, zijn taal, herinneringen
En daardoor doemt de mist op in zijn brein.

De velen die het lazen ondergingen
Door deze hoofdpersoon hoe het moet zijn
Wanneer de geest zich losmaakt van de dingen.