Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 

Eisai (1141-1215)

 

 

Practiserend lid

 

Religie heeft niet echt veel om het lijf

En ach, je komt nog eens in de natuur

Maar verder gaat het toch wel gauw vervelen

 

Ik schik wat bloemen in een vaas, borduur

Ga daarna met mijn bonsaiboompjes spelen

En schrijf wat mooie letters op papier

 

Ik zal het maar niet langer meer verhelen:

Soms word ik sikkeneurig van die Zen

Je lijkt soms godverdomme net een wijf

 

Misschien bereik ik er verlichting mee

Maar altijd weer die vreselijke thee!

 

Eisai werd geïnspireerd door de Chinese Zuidelijke School.

Richtte het Reine Landboeddhisme zich op bemiddeling van Amida-Boeddha, het Rinzai-zenboeddhisme van Eisai benadrukt de menselijke vermogens, met een voorliefde voor het gewone, waarbij wereldlijke activiteiten als theedrinken gesacraliseerd werden en tot ceremonie verheven.

Zo zijn zenactiviteiten als boogschieten, bloemschikken, tuinieren, kalligrafie, boompjes martelen en theedrinken uit sierlijke porseleinen kopjes een vorm van meditatie en een typisch onderdeel van de Japanse cultuur geworden.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De poeët

Schept uit een wolk een sok
van God. Hij ziet de zon
als grote ploert, de maan als stuk
meloen en tijd als zee van zand
waarin hij zelf ontregeld strandt.

De dichter is ook wel een koe
loeiend van gezwollen vragen,
grazend in gevoelig gras
maar in zijn hart wou hij nog steeds
dat hij twee hondjes was.

Talend naar clichés in spe
speelt hij zoetjes in zijn eigen
hutje of hermetische paleis.
Zijn rede geeft de zekerheid
te schrijven voor de eeuwigheid.

In die staat van veel genade
legt hij daags een inktvers vers,
soms ongerijmd, soms rijm erin.
En zo vermaakt hij zich en ons
en spelt gewoon zijn eigen zin –