Gerrit Komrij 1944-2012


Ach, kijk ze nou toch vrolijk staan te springen!
De witte veren vliegen in het rond
Ook cherubijntjes in hun blote kont
Staan stralend van Gods lof en eer te zingen

Eén loopt zich door de menigte te wringen
Verbeten trek rond de wat weke mond
Ondanks zijn blos oogt hij wat ongezond
Normaal bij pas gestorven stervelingen

Hij spreidt een zelfverzekerdheid ten toon
Ondanks zijn nu gestaakte ambtstermijn
Alsof zijn sterven hem pas echt een doel gaf

Hij stevent recht op God af op Zijn troon
En zegt met lijzig, achteloos venijn;
‘Ga als de sodemieter van mijn stoel af!’

 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Zwarte kat

blackcat2
Flickr The Commons
 
In zijn volkomen sterrenloze vacht
laat hij in het namiddaglicht verloren
de laatste uren in hun ijver smoren
terwijl hij languit op de avond wacht
 
om daarna in de zwartgelakte nacht
van harte in de duisternis herboren
gelukkig onophoudelijk te scoren
in liefde, straatgevechten en de jacht
 
Tot stralen van het eerste ochtendgloren
de katers met hun atonale koren
geleidelijk verdrijven van het dak
 
en het genot van vechten en van vrouwen
zacht overgaat in klagelijk miauwen
vanwege een te lege etensbak