zijn graf was leeg, geruimd zoals dat heet
de resten botweg op een hoop gelegd
zo gaat dat als je nergens iets van weet
want niemand had daarover iets gezegd

de aronskelken gingen mee naar huis
die leg je toch niet bij een ander neer
ze gingen thuis maar ergens naast de buis
verhoogden zo een beetje nog de sfeer

een voordeel, moet ik zeggen was er toch
we misten niet de zending met de muis
en zoveel was er niet voor meid of joch

een staaltje ironie wel, al met al
bij leven gaf hij ook zo vaak niet thuis
dus lach ik soms nog zacht om dit geval

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Poffert uit Enumatil



Ik had nog niet vaak over liefde gedacht
wel droomde ik soms van een borst of een bil
maar vaker van boter die zacht kwam gedropen
langs lauwwarme poffert uit Enumatil

Haar naam was Mathilde, ze fluisterde zacht:
Ik vind je wel aardig, dus vraag wat je wil
terwijl ze dicht tegen me aan kwam gekropen
en toen vroeg ik poffert uit Enumatil

Mathilde had blijkbaar iets anders verwacht,
ze stond meteen op en ze antwoordde kil
en stond daarbij woedend haar blouse dicht te knopen:
Stik jij maar in poffert uit Enumatil

En steeds voel ik weer als ik denk aan die nacht
het water spontaan naar mijn mondhoeken lopen
vanwege de poffert uit Enumatil