Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft




Kijk mijn streven is het leven
vorm te geven met een stip
geen verspilling, dat is killing
voor de toekomst en mijn knip

afval scheiden, uien snijden
vet vermijden, winterpeen
zuinig stoken, niet meer roken
nee, je kunt er niet omheen

zie de vele zonpanelen
als juwelen op mijn dak
voor de meter zoveel beter
en een voórdeel dat ik pak

meer gaan lopen, minder kopen
naar de Tropen is taboe
weg die spullen en die prullen
uitstoot moet omlaag en hoe

wees bescheiden, deze tijden
lijden aan een Dikke Ik
zo, dat staat er, denk aan later
eeuwig gaat voor ogenblik.


Een gelukkig 2018 voor iedereen!
Dit versje Eeuwig vormt met Ogenblik een tweeluik, een duovers dus, waarbij eeuwig voor ogenblik komt.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bij het afscheid van een weerman



Hij kon het saaiste weer nog spannend maken
En keek er doorgaans ook zo vrolijk bij.
Kwam er een lagedrukgebied langszij
Dan zag je hem vaak opgewonden raken.

Hij was voor vele kijkers als een baken
Die ook bij dichte mist of woest getij
Met veel gebaren en een woordenbrij
Een helder beeld gaf van de stand van zaken.

Het weer, helaas, zal nooit zo leuk meer zijn
Nu Erwin van de beeldbuis gaat verdwijnen.
Zijn afscheid doet ons Nederlanders pijn.

Zal zonder hem de zon nog wel gaan schijnen?
Of wint het noodweer meer en meer terrein
En jaagt het ons voorgoed in de gordijnen?