amsterdam
Wikimedia Commons
 
Aanschouw het werelderfgoed in zijn pracht
De pijlers van de panden staan te beven
De bruggen gaan het binnenkort begeven
De kademuren scheuren aan de gracht
 
De hoofdstad vaak als mooie vrouw omschreven
ligt nu gebogen onder zware vracht
Men hoort geheid gedaver in de nacht
De stilte en de rust zijn er verdreven
 
We weten hoe dat met projecten gaat
Een kenmerk is het veel te lange dralen
En doe je niets dan ben je echt te laat
 
O, Amsterdam, verzakt op rotte palen
Half ingestort, met gaten in de straat
Zal jij je eigen eeuwfeest nog wel halen?

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bij de dood van Saskia Holleman




Ze heeft in gindse wei zich bloot gegeven
Haar armen voor de camera gespreid.
Zo stond ze voor een koe, een mooie meid,
En heeft haar hoofd toen hemelwaarts geheven.

De poster waaraan blikken bleven kleven,
Bracht velen nogal in verlegenheid
Maar werd daardoor symbolisch voor die tijd,
De sixties en een vrijgevochten leven.

Al had ik dan haar naam nog nooit gehoord
Ik schrok toch even van haar overlijden;
Het beeld van toen werd al te ruw verstoord.

Zij zal haar armen nooit meer kunnen spreiden
Maar leeft nog lang in veel geheugens voort.
Ontwapenend! Dat waren nog eens tijden.