onheil
WikimediaCommons
 
Ze komen zonder twijfel in de nacht
Want duisternis omhult hen als een deken
Ze zullen onze harmonie verbreken
Ze hebben vaker onheil meegebracht
 
Zij hebben ons bij voorbaat in hun macht
Er valt met hen geen kwestie te bespreken
Het ongemak duurt ongetwijfeld weken
Gegarandeerd veel langer dan verwacht
 
Met angst en beven hoor ik ze nu komen
Mijn innerlijke zekerheid gaat plat
Ik heb al drie stuks valium genomen
Ik hoor het hek, ze zijn al op het pad
 
Helaas zijn het geen schimmige fantomen:
De ouders van mijn man uit Moddergat
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dutje





je volgevreten lijf hangt in een stoel
een luid geronk komt uit je open smoel
je weeë lucht van zweet walmt om je heen
en blauwe kabels lopen op je been

maar goed, je houdt nu even toch je bek
en staakt voor dit moment je dom gekwek
je loze praat verstomt misschien een uur
dan word je wakker, barst weer los vol vuur

ach, allen zijn we ook maar wie we zijn
ik ben voor jou toch ook geen echte heer
en niets krijgt mijn gevoel van liefde klein

dus rust je eenmaal op je laatste stek
dan leg ik zorgzaam bloemen bij je neer
wel gauw graag, anders word ik stapelgek