PARDON, zeiden de dames Groen, mejuffrouw van de boeken,
maakt u ons even wegwijs in dit grote biebgebouw?
Hier hangt een bordje JEUGD, terwijl wij juist BEJAARDEN zoeken.
Bedoelt u groteletterboeken? vroeg de biebjuffrouw.
 
De dames Groen verklaarden: Groot of klein is ons om ’t even.
Het is maar om te lezen, weet u. Dus dat zien we ruim.
Zolang ze maar door Hendrik Groen persoonlijk zijn geschreven.
Die oom van ons zuigt altijd al van alles uit z’n duim...
 
Nu is ie zogenaamd naar een verzorgingshuis vertrokken;
dat schrijft ie, maar hij woont gewoon nog thuis met tante Stien.
Zij zegt altijd: Met Hendrik om me heen word ik mesjokke,
laat hij maar fijn op zolder tikken op z’n tiepmasjien.
 
De biebjuffrouw zei: Jeminee, dus u bent echt zijn nichten?
De nichten van de welbekende schrijver Hendrik Groen?
U lijkt op hem, ik zie het nu opeens aan uw gezichten.
Vertel es, geeft u óók uw dagboek uit, na uw pensioen?
 
Nee nee, zeiden de dames Groen en glimlachten bescheiden.
Bij ons is alles waargebeurd, dus tja, dat blijft privé!
We lezen enkel af en toe iets voor aan ingewijden:
ons lieve schaap Veronica en onze dominee.
 
Ik snap het, zei de biebjuffrouw. Ik zal niet verder vragen...
Kijk, hiero staan de boeken van uw oom, met zijn portret.
Dat hij mag blijven tikken tot het einde zijner dagen!
De dames Groen die hadden vast hun hoedje opgezet.
 
De dominee en ’t schaap zaten te wachten in De Snoek
met oude klare, sjokomel en oudewijvenkoek.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Sterfdag J.C. Bloem


De dichter Bloem na een doorwaakte nacht


Pecunia

 

Denkend aan mijn geld kan ik niet slapen

En niet slapend denk ik aan mijn geld

Het vliet, gelijk het vlood, net nageteld

En de florijn is tot de euroflop herschapen

 

Hoe onwaarachtig klinkt het schriel ‘te wapen’

Der sjacherkliek, die vet en welgesteld

De bloedstroom van de beurs heeft afgekneld

Die de grijsaards uitknijpt met de knapen

 

Evenals een vrouw, die al haar centen gaf

Sparen moet - al kan ze dan niet sparen

Want de schuld is groeiende in haar knip –

 

Zit ieder wezen op de euro-wip

En het voorbestemde doel van het vergaren

Is niet minder dan het financiële graf

Vandaag is het precies 45 jaar geleden dat de dichter J.C. Bloem overleed en dat gedenken we natuurlijk. En hoe kan dat beter dan met een combinatie van zijn beroemdste gedicht en de  Zwartemaandagpoëziecompetitiedeelnameuitnodigingmededeling van de Contrabas?