Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ach, waren alle mensen wijs,
Met een kunstminnend hart,
Dan won K. Bruning elke prijs
En had de dood getart.

Het mensdom was er niet aan toe.
Zij won die prijzen niet
En K., het zinloos wachten moe,
Verkwijnde van verdriet.

Wij staan beteuterd rond haar zerk.
Wij leerden onze les.
Nu prijzen wij in koor het werk
Van deze dichteres.

Zodra K.B. dat hoorde, rees
Zij sierlijk uit de grond.
Zij droeg, hetgeen op voorzorg wees,
Een jurk die haar goed stond.

‘Ik draag u voor’, zo kweelde zij,
‘Mijn levensloop op rijm’.
Het dichtersvolk, niet gans drankvrij,
Viel als een blok in zwijm.

K. Bruning was als foetus steeds
Gevat en welbespraakt.
Menig sonnet heeft zij alreeds
Als zuigeling gemaakt.

Zo rijmt K. Bruning almaar voort
En menig wandelaar
Die hare woorden heeft gehoord
Wordt haar bewonderaar.

’t Gevederd volk zit aan zijn tak
Gekluisterd en hoort toe.
Ja, menig vogelhartje brak
Van vogelpa of –moe.

WORDT VERVOLGD

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

013 (Tilburgs sonnet)



dit is zo’n oude stad waar trash gedijt
waar kermisgangers zich door loopings vreten
waar tijd in bier en braadworst wordt gemeten
men voetbalt marginaal tot ieders spijt

hier klinkt Guus Meeuwis; VOF de Kunst
slechts hier en daar kun je gitaren horen
die luidkeels vonken door de volle zaal

013 incasseert een grote gunst
de mare klinkt al maanden van tevoren
één keer slechts maakt hier Megadeth kabaal

daarna is Dave Mustaine weer uitgegrunged
en kunnen dus de doppen uit mijn oren
hee Tilburg kappen joh, doe eens normaal

doe eens normaal dit is zo’n oude stad