Door velen wordt ze aangeduid als zijnde het flamoesje,
dat klinkt aanmerk’lijk aardiger dan botweg klamme dot.
Of bruter nog: dan spreekt men van een kleffe druipsteengrot.
Veel vriendelijker is dan toch weer muisje dan wel poesje.
Hans Teeuwen houdt het op een natte la of zure sloot.
Eenvoudig als hij is noemt Youp van ’t Hek haar domweg kut.
Het ergste aller namen is beslist het woordje put,
dat past voor nog geen meter bij dit prachtig stukje schoot.
Ach, welke naam men haar ook geeft mij kan het niet veel
schelen.
Punani, schacht of schede, mossel, mösje, toefje, trut
of pruimpje, preutje, roosje, sneetje, oester dan wel frut,
‘k vind alles goed als ik er af en toe maar een mag strelen.
En hoe ze ook gekleed gaat, in een slip dan wel een stringetje,
ik vind haar sinds ik minnekoos het allerliefste dingetje.
Het vagijntje
- Gegevens
Uit het archief
Camille Saint-Sjans
Copilot
Zou het dan toch? Zouden sprookjes waarachtig bestaan?
Hans en zijn Grietje, met vlinders en ondersteboven
Gaven zich over aan salsa cubana, spontaan
Heerlijk dat zij in het sprookjesbos mochten verloven
Zwierend en zwaaiend, Doornroosje keek slaperig om
Dáár kwamen zij uit de Fata Morgana gestoven
Verder en verder het park in, ach lieverds waarom?
Was het niet beter te keren al op jullie schreden?
Stoer wuifde Hans alles weg en zei: kom meisje, kom
Swingende liefde als dit, daarvan wás er geen tweede
Tokkelend langzaam omhoog op die spannende schans
Gierend van pret vloog de Python met hen naar beneden
Plots brak de as en pardoes vlogen Grietje en Hans
Hóóg door de lucht in hun laatste, macabere dans