Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

~Zeg jongen even geen gedoe, we gaan naar Opa Hein~
~Me neus, daar ga ik niet naar toe, die ouwe sjaggerijn~
~Ach joh, het is nu vaderdag, kom op, we doen het maar
En heus het kost je niet je kop, die ene keer per jaar~

~Ga maar alleen, ik ga niet mee, te lezen valt er niets
Al had hij enkel ~De Privé~, dat is tenminste iets
En zijn TV die is kapot, nu al een jaar of vier
Dus ik verveel me daar dan rot en daarom blijf ik hier

Vertel me ook eens en passant wat ik die brombeer geef
Een bosje anjers of een plant, een flesje aftershave?~
~Je weet dat -ie geen bloemen moet, dat geld is weggegooid
En aftershave is ook niet goed, hij scheert zich bijna nooit~

~Een paar pantoffels dan misschien, ja, dat zal hem wel lijken
Want over kouwe voeten kan -ie uren zitten zeiken~

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Meer schaap Veronica

TE DROMMEL, kloeg de dominee, vannacht kon ik niet slapen!
Mij kwelden honderd muggen met demonisch luid gezoem.
De torenklok sloeg drie, sloeg vier – en ik, ik telde schapen.
Ik woelde en ik woelde en ik dacht aan J.C. Bloem…

Insomnia! De hele lange nacht bleef ik aan ’t tobben
over die ene regel, van Der Doodsklaroenen Stoot.
Ik kreeg opeens zo’n trek in een kroketje van Van Dobben.
Of twee kroketjes. Maar er was alleen maar suikerbrood.

O! antwoordden de dames Groen. En die Parijse wafels?
We vroegen ons al af waar die gebleven konden zijn…
Als wij niet kunnen slapen, repeteren we de tafels
van dertien en van zeventien, vanwege onze lijn.

We worden altijd zo nerveus van ’t tikken van de wekker;
daar zetten we dan meestal onze theemuts overheen.
Maar ja, dan hoor je hem weer níet. Dan slaap je ook niet lekker.
De Leegte! sprak de dominee. Luguber fenomeen!

Zeg, zei het schaap Veronica en keek in de beschuitbus,
dit ziet er óók luguber uit. En waaro is de zjem?
’t Is algemeen bekend dat ik geen krekkers en geen fruit lust!
verkondigde de dominee met overslaande stem.

Zo? zei de ene dame Groen. En vast ook geen sardines?
De andere dame Groen zei: En geen glaasje o de vie?
Ahum, zei ’t schaap Veronica. Die Belgische pralines,
die zijn ook op. En gisteren toen waren er nog drie.

De dominee werd langzaamaan zo rood als een pioen.
Eh… zei hij toen. Zal ík dan straks de boodschappen maar doen?