Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De haargroei van een man geeft wel te denken.
Bij zijn geboorte is-ie meestal glad,
da’s makkelijk voor in het babybad,
de kraamhulp kan hem zo geen haartje krenken.

Maar na een tijdje groeit er toch wel wat
op ’t schedeldak en brauwen om te wenken.
De oksels gaan rond dertien schaduw schenken
tot slot de baard dan heb je ’t wel gehad.

Na jaren komt tersluiks de ommekeer:
het hoofd vertoont als eerste dunne plekken.
Door kaalslag laat het kruis ook menig veer,
maar daar waar het niet moet, ontspruiten stekken.

~De neus en oren doen?~, vraagt de coiffeuse.
Behendig zoeft ze rond met haar tondeuse

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Mijn tijdreis naar augustus 2119 (Een straatgesprek)

PaulIlegems
 
“Spreekt men hier Nederlands?
Mooi, dan verstaat u mij!
Kent u wellicht ook
Een liedje van P?”
 
“O, gaat u ook naar de
Hyperuitzinnige
Polzerverjaardag
Van ’t Schap in Carré?“