een tekening met stevige contouren
de vader kijkt, denkt er het zijne van,
beraamt voor hem een oorbaar toekomstplan
zijn zoon zal in de zaak nog goed gaan boeren
een dier, de zon, een grote kop met poten
met krijt en wasco rotzooit hij wat an
de appel van zijn oog kleurt onverdroten
Niets mooiers dan de zolders van de geest.
Je komt er lang vergeten beelden tegen.
Soms hebben ze er jarenlang gelegen.
Toch zijn ze nog zoals ze zijn geweest.
Ze klinken en ze geuren, ze bewegen.
Mijn eerste lief kwam door de tijd geracet,
het hoekje bij de kerk waar ik bedeesd
mijn meisje aan het zoenen heb gekregen.
Toen kwamen heden en verleden samen.
Ik zag ons hoekje in een bierreclame
En niet één keer, zoals je eerst nog hoopt.
Dat spotje deed het oude beeld snel slinken.
Nu denk ik bij die zoen alleen aan drinken.
Zo wordt een jeugdherinnering gesloopt.
Dit gedicht was bij de beste 8 van de autobiografische sonnettenwedstrijd.