Het vrije vers

Geen trauma's van vroeger om vrij uit te putten
Geen proppen papier door de kamer verspreid
Geen wijnflessen slingerend op het tapijt
Ik hoefde mijn duim nu eens niet te benutten

 

Niet urenlang frummelen, fronsen en frutten
Niet zweten, niet zwoegen, geen eenzame strijd
Ik heb niet gevast noch mezelf gekastijd
Ik maakte niks mee om dit vers mee te stutten

 

Geen heilloos karwei met frustraties erbij
Geen dagdromerij in een hut op de hei
Ik tuurde niet stuurs naar het hemelgewelf

 

Hoe is dit ontstaan? Welke weg moest ik gaan?
Waar kwamen spontaan al die woorden vandaan?
Ach, soms zit het mee, dit sonnet schreef zichzelf