Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

dinnerdate
 
Zou zij er toch vandoor gaan met een ander?
De eetdate kwam na heen-en-weergemail!
Het leidmotief bestond uit koriander,
Wat lekker was en ook nog functioneel
 
De eetdate kwam na heen-en-weergemail
Een handvol verse blaadjes één keer raden…
Wat lekker was en ook nog functioneel:
Een live experience, niet te versmaden!
 
Een handvol verse blaadjes één keer raden…
Ze bleek een maître culinair de baas,
Een live experience. Niet te versmaden,
Een bordje witlofsoep met blauwe kaas
 
Ze bleek een maître culinair de baas
Een licht mousserend wijntje begeleidde
Een bordje witlofsoep met blauwe kaas,
Dat zij met flair en veel cachet bereidde!
 
Een licht mousserend wijntje begeleidde
Een overheerlijk stukje scholfilet,
Dat zij met flair en veel cachet bereidde,
Vers opgediend met paprikapuree
 
Een overheerlijk stukje scholfilet –
De koriander deed naar nog meer smaken
Vers opgediend met paprikapuree,
Ik kon me daar vooraf geen beeld bij maken
 
De koriander deed naar nog meer smaken
Een date, met ijs en bramen als dessert?
Ik kon me daar vooraf geen beeld bij maken,
Ofschoon ik wist: dit was spectaculair
 
Een date met ijs en bramen als dessert
Het leidmotief bestond uit koriander
Ofschoon ik wist: dit was spectaculair,
Zou zij er toch vandoor gaan met een ander
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Paterke



U was altijd zo lief en zacht voor mij
zo strelend, kussend, liggend op uw pij
uw handen waren zacht, uw lippen rood
en U begreep mijn zonden en mijn nood

al vroeg U wel een kleine wedergunst
met hand en mond alleen, geen grote kunst
maar later deed U mij soms hevig pijn,
dan moest ik maar een flinke jongen zijn

ik vreesde dat ik zo een zondaar was
maar, sprak U, die gedachte gaf geen pas
vertrouw op Gods genade was Uw wet
U gaf Uw woord, voor mij was Uw gebed

als Gods genade het vergeven heeft
vergiffenis de grootste zondaar geeft
dan mij toch zeker wel voor deze dag
waarop ik zondig ben, maar stralend lach

want, hoorde ik, u heeft geschreeuwd van schuld
gebruld waarom heeft God dit toch geduld
en hoe u stikkend, panisch voor de dood
in hoogste nood het aards bestaan ontvlood