Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Al zesentachtig jaar een non-valeur
het beste is er zonder meer vanaf
onopgemerkt beweeg ik naar het graf
mijn oeuvre heeft geen enkele grandeur

Ik droomde van een dichterlijk bestaan
bewierookt en bewonderd en voldaan
mijn heengaan als bericht in het journaal

Inmiddels ligt dat amper voor de hand
wellicht wanneer ik omkom bij een brand
een aanslag van een moslimradicaal

gedood in het verkeer of door een dwaas
toevallige, noodlottige passant
anonymus is wie ik ben helaas

Ik ben helaas al zesentachtig jaar

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Twijfel

Reunie
Flickr.com
 
De datum ligt nog in ’t verschiet
Zo ziet hij op de nieuwe tweet
Hij kán, tot zijn verdriet
 
Dan zitten ze na veertig jaar
Weer met z’n allen bij elkaar
De slome en de knuffelaar
De held, de zielenpiet
 
Ze zullen oud geworden zijn
Hun levensloop wellicht vol pijn
Geen zin meer in de oude gein
Men zingt zijn eigen lied
 
En hemel, straks verschijnt ook zij
Niet slank meer, vet van bil en dij
Hij krijgt nu al, geheel onvrij
Een knikker als een biet
 
Wat moet hij met ze welbeschouwd
Das war einmal, nu zijn ze oud
De grapjes echt wel uitgekauwd
Maar ach, misschien, Margriet
 
Wordt het de hemel of de hel
Zo samen met het hele stel
De hamvraag is gaat hij nou wel
Of toch maar reüniet.