Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Het al schaarse morgenlicht
wordt gefilterd door de nevels.
Ik loop bij gebrek aan zicht
tastend langs de huizengevels.
Het is koud en het is nat,
en ik heb het wel gehad.
O no!
No, no!
November.

Deze troosteloze maand
doet de doden weer ontwaken
en we lopen met betraand,
bleek gezicht ons moe te maken.
Het is nat en het is koud,
en de halve wereld rouwt.
O no!
No, no!
November.

Bomen strooien deze tijd
straten vol met dorre blaadren.
Op dit knisperend tapijt
horen wij de winter naadren.
Het is koud en het is nat,
en ik ben het meer dan zat.
O no!
No, no!
November.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De republikein





 

Als het aan hem ligt is het morgen afgelopen
~De Monarchie wordt dra het Vaderland fataal
Het Koningshuis doet karbonaad noch broden kopen
Maar kost de Staat per jaar een slordig kapitaal~

Hij zit er nu al vele jaren op te hopen
~Ze gaan er uit, voor goed en eeuwig, allemaal
Tenslotte zijn we hier geen volk van filantropen~
~DE REPUBLIEK~ dat is zijn grootste ideaal.

Maar is de maand April weer aan z’n eind gekomen
Dan tintelt Koning Wim een beetje in zijn bloed
Dat tegelijkertijd wat sneller is gaan stromen
En voor je ’t weet -jawel je ogen zien het goed-

Hangt er zijn Driekleur fier te waaien in de wind
Compleet met wimpel, in een fris Oranje tint.